လူငယ္ေတြကုိဦးေဆာင္ေစခ်င္တဲ႕ မ်ိဳးဆက္သစ္ခ်စ္ထြန္း - Joshua Chit Tun

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကုိညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

သူ႕နာမည္ကိုရွာရတာ လြယ္ပါတယ္။ အေမရိကန္ႏုိင္ငံသားျဖစ္ေနေပမယ္႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေမြးျပီး ငယ္ဘဝက မိဘမ်ားနဲ႕ လိုက္လာခဲ႕သူပါ။ နာမည္ရဲ႕ေနာက္ဆံုးစာလုံးကုိ မေမ႕ေစဖို႕ ျမန္မာမ်ိဳးရုိးနာမည္ျဖစ္တဲ႕ “ ခ်စ္ထြန္း ” ကုိ ထိန္းသိမ္းဖို႕ အုပ္ထိန္းသူအေဒၚက မွာၾကားထားတယ္လုိ႕သိရတယ္။

.

တစ္ခြန္းဆိုတစ္ခြန္း ထိန္းသိမ္းတတ္တဲ႕စကားေတြေၾကာင္႕ အေနာက္ႏုိင္ငံေရာက္ျမန္မာေတြထားေလ႕ရွိတဲ႕အတိုင္း ေခၚရလြယ္တဲ႕ ဘုိနာမည္တစ္လံုးေနာက္မွာ ျမန္မာနာမယ္ ခ်စ္ထြန္းကိုထည္႕မွည္႕ဆိုတာကိုက ေမ႕ဖို႕မလြယ္တဲ႕  ေဂ်ာ႕ရႊာခ်စ္ထြန္း - Joshua Chit Tun ကုိ ဖတ္ၾကည္႕ရံုနဲ႕ ျမန္မာေငြ႕သန္းတဲ႕နာမည္မ်ိဳးဆိုတာ သိသာပါတယ္။

.

.

ေလာ႕စ္အိဂ်လိစ္ျမိဳ႕မွာၾကီးျပင္းလာတဲ႕ ေဂ်ာ႕ရႊာခ်စ္ထြန္း ဟာ အရြယ္ေရာက္လာတဲ႕အခါ လူငယ္ေတြအတြက္ ျပန္လည္အက်ိဳးျပဳလုပ္ေဆာင္ခ်က္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္။ www.younginc.la ဆုိတဲ႕သူေထာင္ထားတဲ႕အဖြဲ႕မွာ L.A က အိမ္ေျခမဲ႕မ်ားကိုကူညီေပးတဲ႕သတင္းမ်ိဳး ဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

.

ဦးေဆာင္မႈကင္းမဲ႕တဲ႕လူငယ္ေတြမွာ ပညာသင္ၾကားေရးအားနည္းခ်က္ေတြရွိႏုိင္တယ္ .. ဒါေၾကာင္႕ “ One person is not the solution. It will take an entire generation, not only in the U.S. but every nation where students feel the need to make true change. This is a global movement ”  ဆုိတဲ႕ ေဂ်ာ႕ရႊာခ်စ္ထြန္း ရဲ႕ ေျပာစကားကုိ အလ်ဥ္းသင္႕သလို ဖတ္ရႈေလ႕လာႏုိင္ပါတယ္။

ျမန္မာဘာသာသင္ေပးတဲ႕ ဘားကေလတကၠသိုလ္က ဆရာကဲနက္ေဝါင္း

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ကြ်န္ေတာ္ဟာ ျမန္မာတစ္ေယာက္ပါ။ ျမန္မာလိုေရးရတာႏွစ္သက္သလို ျမန္မာလိုဖတ္ရတာကို အားရတယ္။ ႏိုင္ငံရပ္ျခားေရာက္တဲ႕အခါ တစ္ျခားဟာေတြထက္မက္ေမာတာကေတာ႕ စာေပေဟာေျပာပြဲေတြ နားေထာင္ရတာပါပဲ။ အဲဒါနဲ႕ အင္တာနက္မွာလိုက္ရွာရင္း သူတကာေတြ ျပည္ပေရာက္ေနျပီး ငါ႕လုိပဲအထီးက်န္ေနမွာပဲလို႕ေတြးရင္း နားေထာင္ျပီးသားစာေပေဟာေျပာပြဲေတြကို ျပန္တင္ဖို႕ စာမ်က္ႏွာတစ္ခု တည္ေဆာက္မိတယ္။

.

အဲဒီမွာ အသံထြက္ဝတၳဳေတြနဲ႕ဒါနကုသိုလ္ျပဳေနတဲ႕ ကုိေအေကမိုး နဲ႕ လိုင္းေပၚမွာစဆံုရင္း “ ဆြံ႕သူၾကား၍ ၾကားသူလမ္းျမင္၊ ျမင္သူေရွ႕တုိး အားလံုးႏုိးဖို႕၊ ထုိးလိုက္ပါတဲ႕ ေခါင္းေလာင္းသံ ” ဆိုတဲ႕ ဂႏၱဝင္ကဗ်ာဆရာၾကီးတင္မိုးရဲ႕ကဗ်ာကိုဂုဏ္ျပဳျပီးတည္ေထာင္ထားတဲ႕ “ ေခါင္းေလာင္းသံစာေပအဖြဲ႕ ” မွာ သူ နဲ႕ ဆံုခဲ႕တယ္။

.

.

နာမည္စၾကားဖူးျပီးတဲ႕ေနာက္မွာ ေခါင္းေလာင္းသံအက္မင္ ကိုေအေကမိုးရဲ႕ေျပာျပခ်က္အရ အဂၤလိပ္ဝတၳဳေရးတဲ႕ “ ဆုေတာင္းပါသည္ျမန္မာျပည္ ” လို႕အမည္ရတဲ႕ “ A Prayer for Burma ” စာအုပ္ကုိ တစ္အုပ္လုံးအဂၤလိပ္လိုေရးျပီး နာမည္ၾကီးအြန္လိုင္းစာအုပ္တုိက္ၾကီး အမ္မဇြန္မွာတင္ထားေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္မ်က္လံုးျပဴးသြားတယ္။ ျမန္မာေတြၾကားထဲမွာ ဒီလိုေတာ္တဲ႕လူေတြ ဟိုးအရင္ေခတ္ကပဲရွိတယ္ထင္တာ အခုဒီေခတ္လူငယ္ၾကားထဲမွာလည္း ရွိေနေသးပါလားဆိုတာ ကြ်န္ေတာ႕ေခါင္းေသးေသးေလးက သိလိုက္ရတယ္။

.

သူ႕နာမည္ကို ကဲနက္ေဝါင္း - Kenneth Wong လို႕ ေခၚပါတယ္။ ဆန္ဖရန္စစၥကိုပင္လယ္ေအာ္ေဒသ - Bay Area မွာ ေနထုိင္တယ္။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အဂၤလိပ္စာကိုခံုမင္တယ္။ ဆယ္တန္းျပီးေတာ႕ အဂၤလိပ္ေမဂ်ာဆက္တက္တယ္။ ဘြဲ႕ဆိုတာ တစ္သက္မွာတစ္ခါေတာ႕ယူရခ်ည္ေသးရဲ႕လို႕မွန္းေနတုန္းမွာ ( ၈၈ ) အေရးေတာ္ပံုျဖစ္လာတယ္။ တစ္ဆက္တည္းမွာ မိဘေတြရဲ႕ အေမရိကန္ကအမ်ိဳးေတြေခၚလို႕သြားဖို႕ အသစ္ေျပာင္းေရႊ႕ျခင္း - New Immigrant ေခၚစာနဲ႕အတူ ပင္လယ္ၾကီးကုိ ေလဟုန္စီးျပီးျဖတ္သန္းခဲ႕တယ္။ ေရာက္ေတာ႕ အလုပ္လုပ္တယ္။ ေက်ာင္းဆက္တက္တယ္ … စသျဖင္႕ သူ႕ရဲ႕အႏွစ္ ( ၂ဝ ) ေက်ာ္ အၾကပ္အတည္းအခက္အခဲျဖတ္သန္းမႈကို ကြ်န္ေတာ္က စာေလး ( ၂ ) ေၾကာင္းေလာက္နဲ႕႔ပါစင္ေအာင္ေရးရရင္ ဘယ္တရားပါ႕မလဲ?

ပညာယူဖို႕ လူငယ္႕ထံကနားေထာင္စုိ႕

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

.

“ ပထမကမၻာစစ္ၾကီးျပီးတဲ႕အခါ ႏုိင္ငံေတြက စစ္ျဖစ္မယ္႕အေရးကိုၾကိဳေတြးျပီး ျငိမ္းခ်မ္းစြာေျဖရွင္းႏုိင္ေအာင္ ႏိုင္ငံေပါင္းခ်ဳပ္အသင္းၾကီး - League of Nations  ကုိ ဖြဲ႕ခဲ႕တယ္။ ဒီအဖြဲ႕ျဖစ္တည္ျပီးမၾကာခင္ ဂ်ပန္က တရုတ္ျပည္ကိုက်ဴးေက်ာ္ပါေတာ႕တယ္ ”

.

“ ႏိုင္ငံေတြစုထားျပီး ဝုိင္းဆံုးျဖတ္ေပမယ္႕ ဒီအသင္းၾကီးက ၾသဇာအာဏာမရွိခဲ႕ဘူး။ ဒါေၾကာင္႕ ဂ်ပန္ရဲ႕ကုိလုိနီခ်ဲ႕မႈကိုမရပ္ရင္ အဖြဲ႕ကေနထုတ္ပစ္မယ္ လို႕ အၾကပ္ကိုင္ခဲ႕တယ္။ ဂ်ပန္ကလည္း ဆာေလာင္သူကိုလိုနီႏုိင္ငံျဖစ္ရံုမက စစ္ေသြးၾကြဖက္ဆစ္စိတ္ဓါတ္ရွိတဲ႕အခါ ဆက္တုိက္မယ္ .. တစ္ဆက္တည္း အဖြဲ႕ထဲကထြက္မယ္ .. ဆိုျပီး ျဖစ္လာတယ္ ”

.

“ ဒီကေန ႏုိင္ငံေပါင္းခ်ဳပ္အသင္းၾကီးကေန ဂ်ပန္ထြက္သြားျပီးတဲ႕ေနာက္ တရုတ္ျပည္ကုိေအာင္ျမင္စြာသိမ္းယူတယ္။ အခုလို ၾသဇာအာဏာမရွိတဲ႕ ႏုိင္ငံစုေပါင္းအသင္းၾကီးကေန သင္ခန္းစာယူႏိုင္ခဲ႕လို႕ ကမၻာ႕ကုလသမဂၢ - United Nations ဆိုတာကို စစ္ႏိုင္တဲ႕ႏုိင္ငံေတြဦးေဆာင္ျပီး ဖြဲ႕ႏုိင္ခဲ႕ၾကတယ္။ ဒါဟာ သမိုင္းကေပးတဲ႕အမွားဒဏ္ခ်က္ေတြကို ေကာင္းမြန္စြာျပဳျပင္ႏိုင္ခဲ႕ၾကလို႕ပါပဲ ”

.

.

သူစကားေျပာတာ မဆံုးခင္ေလးမွာ တစ္ဖက္စားပြဲခံုမွာစားေနတဲ႕ ဦးေလးတစ္ေယာက္က ထျပီးေမးတယ္ “ မင္း အသက္ဘယ္ေလာက္ရွိျပီလဲ ” တဲ႕..။

.

“ ( ၁၅ ) ႏွစ္ ” သူက ျပန္ေျဖတယ္။

.

အဲဒီဦးေလးဟာ ( ၁၅ ) ႏွစ္ေကာင္ေလးက ေဘးခံုမွာခ်ထားတဲ႕ လက္ကိုင္ဖုန္းကိုခြင္႕ျပဳခ်က္မေတာင္းပဲလွမ္းေကာက္လုိက္ရင္း

“ အခုေခတ္လူငယ္ေတြဟာ ဆဲလ္ဖုန္းေပၚမွာပဲ အခ်ိန္ကုန္ၾကတယ္။ သူ႕လို သမိုင္းအေၾကာင္းကိုေဆြးေႏြးၾကဖို႕စိတ္မပါၾကဘူး။ သား .. ဒါေတြကုိ ဘယ္ကေနသင္ခဲ႕တာလဲ? ”

Seminar in RHC Technologies ( Yangon 01-31-2016 )

Hi all,

This is the second day of my first public appearance from Seminar in RHC Technologies ( Yangon 01-31-2016 ). 

.

I did talk about SOCIAL NETWORKING in our daily life. I also shared my daily mail come to my house and some important document from the U.S with my fans. We wrapped it up with Q&A. 

.

Thank you all. I truly appreciate it. Cheers …! Let’s learn together.

.

.

အမိေျမျပန္ေရာက္တုန္းေရာက္ခိုက္ လူေရွ႕ထြက္စကားေျပာျခင္းရဲ႕ဒုတိယေန႕ ( 01-31-2016) ဗီြဒီယုိဖုိင္ ျဖစ္ပါတယ္။ က်င္းပခြင္႕ရခဲ႕တဲ႕ေနရာကေတာ႕ Computer Networking ပညာရပ္ကို အင္ဂ်င္နီယာအဆင္႕အထိေမြးထုတ္ေပးေနတဲ႕ RHC Technologies  ျဖစ္ပါတယ္။

.

အေမရိကားမွာအသံုးမ်ားတဲ႕စာရြက္စာတမ္းမ်ားအေၾကာင္းကိုအသိေပးမွ်ေဝရင္း စာခ်စ္သူပရိသတ္မ်ား နဲ႕ အေမးအေျဖက႑ကို သပ္ရပ္စြာအဆံုးသတ္ႏိုင္ခဲ႕ပါတယ္။

.

ဒီ Seminar ေလးျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ အဘက္ဘက္ကကူညီေပးၾကသူမ်ားအားလံုး၊  RHC Technologies တည္ေထာင္သူ ကိုစိုင္းလင္းသူ၊ ဓါတ္ပံု ႏွင္႕ဗီြဒီယိုတို႕ကို ေစတနာ ေမတၱာျဖင္႕ အမ်ားၾကည္႕ရႈႏုိင္ေအာင္ရိုက္ကူးေပးေသာ ငယ္သူငယ္ခ်င္း ကိုေဇာ္ျမတ္ တို႕ကုိ အသိအမွတ္လည္းျပဳ ေက်းဇူးလည္းအထူးတင္ပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္ပါတယ္။

.

ခင္လ်က္

.

ကုိညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

02-13-2016

.

Resources:

YouTube Link: https://www.youtube.com/watch?v=MPwPWvd40Bc

.

Mp4 338MB Large File Link: http://www.mediafire.com/download/71t2294mth711bb/Ko_Nyi_Nyi_-_Taunggyi_Seminar_in_RHC_Technologies_Yangon_%2801-31-2016%29_Big_File_Size

.

Mp4 164MB Small File Link: http://www.mediafire.com/watch/phd9yorym7iozun/Ko_Nyi_Nyi_-_Taunggyi_Seminar_in_RHC_Technologies_Yangon_%2801-31-2016%29.mp4

.

ေပါ႕ေပါ႕ပါးပါးအသံဖိုင္သီးသန္႕နားေထာင္ရန္ Mp3 58.3 MB Light File Link: http://www.mediafire.com/listen/el2b7cek2w11q86/Ko_Nyi_Nyi_-_Taunggyi_Seminar_in_RHC_Technologies_Yangon_%2801-31-2016%29_Mp3_File.mp3

ေဒၚလာ ( ၇၅ဝဝ ) က ေပးတဲ႕သင္ခန္းစာ

ခရီးျပန္ေရာက္သူ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ကြ်န္ေတာ္အျမဲေျပာတယ္ .. ကြ်န္ေတာ္ဟာ ေတာသား .. ေန႕တုိင္းအသစ္တစ္ခုခုကိုသင္ယူေနတုန္းပဲ .. လို႕..။ ထင္တဲ႕အတိုင္းပဲေလ ပုိင္လွျပီဆိုတဲ႕ ကိုယ္႕လုပ္ရပ္ဟာ ျဖစ္ခ်င္ျပီဆိုရင္ အေျခမလွတဲ႕အျဖစ္တစ္ခုကေတာ႕ ၾကံဳရျမဲပဲ။ ရန္ကုန္ကေန အေမရိကားကုိသြားတုန္း တစ္ေထာက္နားတဲ႕လမ္းေၾကာင္းအတိုင္း ဒီေန႕ ထုိင္ဝမ္ေလဆိပ္ကို ( ၆ ) ႏွစ္ေက်ာ္အတြင္း တစ္လွည္႕ျပန္ေရာက္တယ္။ ဟုိတစ္ေခါက္တုန္းက ပက္လက္လွန္လဲက်ခဲ႕တဲ႕ စက္ေလွခါးကိုျပန္ေရာက္ခ်င္တဲ႕ စိတ္အေၾကြးေက်သြားျပီ။ ဒီမွာတင္ ကုိယ္႕ဟာကိုယ္ဟုတ္လွျပီေပါ႕ .. ငါ႕ေလာက္သင္ယူမႈေကာင္းသူ ဒီဇဗၼ်ဴမွာဘယ္သူရွိဦးမလဲ ဆိုျပီး ေလယာဥ္ေပၚကိုေကာ႕ေကာ႕ေလးတက္သြားတာ မလိမ္႕တစ္ပတ္လုပ္ခ်င္တဲ႕ ျပည္ခ်စ္စိတ္က မေပ်ာက္ဘူး။

.

လြယ္မယ္ဆိုတဲ႕အခ်က္က တစ္ခါတစ္ေလ ေဘးၾကပ္နံၾကပ္ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါကိုေက်ာ္လႊားဖို႕အေကာင္းဆံုးက သတိတရား နဲ႕ အေျခအေနကို ဆင္ျခင္သံုးသပ္ႏုိင္မႈပါ။ က်ေရာက္လာတဲ႕အေျခအေနကို ပကတိအတိုင္းျမင္တတ္ျပီး အမွား နဲ႕ အမွန္ဆံုးျဖတ္တတ္ရမွာက ရင္႕က်က္ျပီးသားသူတစ္ေယာက္ရဲ႕လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ မဟုတ္ပါလား? ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္မရင္႕က်က္ေသးတဲ႕အခ်က္တစ္ခုကို ဝန္ခံပါရေစ။

.

.

ေလယာဥ္ဆင္းခါနီး နာရီပိုင္းအလိုမွာ ကဒ္အျဖဴလို႕အမ်ားသိၾကတဲ႕ U.S Customs and Border Protection အစိုးရ႒ာနက အေကာက္ခြန္ေၾကျငာျခင္းစာရြက္ - Customs Declaration ဆုိတာျဖည္႕ရတယ္။ ေလယာဥ္မယ္ကလုိက္ေဝေပးတဲ႕အခ်ိန္ အေမရိကန္စံေတာ္ခ်ိန္ ေန႕လည္ ( ၂ ) နာရီေလာက္ေရာက္ေနေပမယ္႕ ျမန္မာနဲ႕ထုိင္ဝမ္းစံေတာ္ခ်ိန္အရထြက္လာတဲ႕ ကြ်န္ေတာ႕အဖို႕က အိပ္လို႕ေကာင္းတုန္း။ စာရြက္ကုိျဖည္႕ရမယ္ဆုိတာကလြဲျပီး ဘာမွ အာရံုသိပ္မထားမိလိုက္ဘူး။ အေရးထဲ ေဘာပင္က မပါလို႕ ေလယာဥ္မယ္နားငွားရေသးတယ္။ တစ္ဆက္တည္း ( အိပ္ရာႏိုးခ်ိန္ ) မနက္စာေကြ်းတဲ႕အခါဆိုေတာ႕ စားရင္း ျဖည္႕ရင္း နဲ႕ ကဒ္ျပားေပၚမွာပါတဲ႕စာေတြကို မီးမွိန္မွိန္ေလးနဲ႕ ဖတ္ေနမိတယ္။

.

ဒီစာကိုမျဖည္႕ရတာ China Airlines နဲ႕ဆို ( ၇ ) ႏွစ္နီးပါး၊ Singapore Airlines နဲ႕ဆို ( ၄ ) ႏွစ္ရွိသြားျပီေလ။ ဒါေၾကာင္႕ လိုရင္းကိုဖတ္ရင္း ေမးခြန္းေတြကို No လို႕ အကုန္ျဖည္႕ပစ္လိုက္တယ္။ ဒီအထိက ျပသနာမရွိေသးဘူး။ ေအာက္နားမွာထပ္ဖတ္ရင္း “ ခရီးသည္မွသယ္ေဆာင္လာေသာေငြသားမ်ား ကန္ေဒၚလာ ( ၁ဝဝဝဝ ) ေက်ာ္ပါသလား ” ဆုိတဲ႕အကြက္မွာ No လို႕ ထပ္ျဖည္႕လိုက္တယ္။ ဒါလည္း အဆင္ေျပတာပဲေလ။

.

ေနာက္တစ္ေၾကာင္းကိုထပ္ဖတ္ၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ “ အျမဲေန Residents ေတြဟာ ပါလာတဲ႕ပစၥည္းအားလံုး၊ ဝယ္ယူလာေသာပစၥည္းမ်ားအားလံုး ” ရဲ႕တန္ဖိုးကို ေဖာ္ျပပါ ဆိုတဲ႕ေနရာမွာ Yes / No အကြက္မဟုတ္ေတာ႕ပဲ ေဒၚလာသေကၤတ ( $ ) နဲ႕ ေရးဖို႕အကြက္ေလး ခ်န္ထားေပးျပန္တယ္။ ဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ႕ေခါင္းထဲကို တစ္စံုတစ္ခုက ဒိန္းကနဲေျပးဝင္လာတယ္။ ခရီးမထြက္ခင္က ( ၁ဝ၅ဝဝ ) ေဒၚလာကို မန္းနီခ်ိန္ဂ်ာ ကေန လဲခဲ႕ေသးတယ္ေလ။ သူက ( ၁ဝဝဝဝ ) ေက်ာ္ရင္ ေၾကျငာရမယ္ဆုိထားတဲ႕အျပင္ ဝယ္ယူလာတဲ႕ပစၥည္းတန္ဖိုးကိုေရးသြင္းခုိင္းေနတာ႕ ( $7500 ) ဆုိျပီး ေရးထည္႕လုိက္တယ္။ ဇာတ္လမ္းက အဲဒီကေန စေတာ႕တာပါပဲ။

.

.

ေလယာဥ္ဆင္းလို႕ လူေလွ်ာက္လမ္းအရွည္ၾကီးကိုျဖတ္သန္းျပီးသကာလ လူ ( ၂ဝ ) တစ္ျပိဳင္တည္းမတ္တပ္ရပ္ျပီး ေရာက္ရွိဗီဆာစာရင္းသြင္းတဲ႕ APC ( Automated Passport Control ) Kiosk တစ္ခုေရွ႕ကုိ ကြ်န္ေတာ႕ကုိ ကိုယ္တိုင္လုပ္ခိုင္းပါတယ္။ စက္ရဲ႕ညႊန္ၾကားခ်က္အတိုင္း ကြ်န္ေတာ႕ရဲ႕ အျမဲေနထုိင္ခြင္႕ကဒ္ျပား ဂရင္းကဒ္ - Alien Registration Number ကုိ စက္ထဲထည္႕တဲ႕အခါ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင္႕မွန္းမသိရပဲ စက္က စကင္မဖတ္ႏုိင္ဘူးျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါနဲ႕တာဝန္ရွိတဲ႕မိန္းမတစ္ေယာက္က ဒီစက္ေတြတပ္ထားတာ ( ၇ ) လပဲရွိေသးတယ္ .. ဘာလို႕မဖတ္လဲမသိဘူးဆိုျပီး လူေစာင္႕တဲ႕ေနရာက လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးရဲအရာရွိဆီကို တန္းစီခိုင္းပါတယ္။

.

ကြ်န္ေတာ႕အလွည္႕ေရာက္တဲ႕အခါ ေဒၚလာ ( ၇၅ဝဝ ) ပါလာတယ္လို႕ေၾကျငာထားတဲ႕အတြက္ ( က ) ကြ်န္ေတာ္ဘယ္ႏုိင္ငံကလာတယ္ { ေျဖ။ ျမန္မာႏုိင္ငံက } ( ခ ) ဒီေငြကိုဘယ္ကယူလာတယ္ { ေျဖ။ ျမန္မာႏုိင္ငံကြ်န္ေတာ႕ဆိုင္က } ( ဂ ) ဘာအတြက္သံုးမယ္ { ေျဖ။ သမီးေက်ာင္းတက္ဖို႕ } ( ဃ ) သူတက္ေနတဲ႕ေက်ာင္း { ေျဖ။ ေက်ာင္းနံမယ္ } ( င ) အေမရိကားရွိအျမဲေနရပ္လိပ္စာ { ေျဖ။ လက္ရွိအိမ္လိပ္စာ } တို႕ကိုေျဖျပီးတဲ႕ေနာက္ ယူနီေဖာင္းအျပာဝတ္အရာရွိဟာ ကြန္ပ်ဴတာထဲကို တစ္ေထာက္ေထာက္နဲ႕ရိုက္သြင္းပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ႕ရဲ႕ White Card မွာ BCG လို႕ မာကာနဲ႕ေရးလုိက္ျပီး ကြ်န္ေတာ္လည္း အထုပ္ေတြကိုေရြးျပီး အေကာက္ခြန္႒ာနကို ခ်ီတက္ပါေတာ႕တယ္။

.

.

တာဝန္က်လူမည္းအေကာက္ခြန္အရာရွိက ကြ်န္ေတာ႕အထုတ္ ( ၃ ) ထုတ္ကုိ စင္ေပၚတင္ခုိင္းျပီး အားလံုးေငြသားေဒၚလာဘယ္ေလာက္ပါတယ္ဆုိတာ ထပ္စစ္ပါတယ္။ တစ္ဆက္တည္္း လိမ္လည္ျပီးထြက္ဆိုမိလို႕ ပုိတဲ႕ေဒၚလာေတြ သူတုိ႕စစ္ေဆးေတြ႕ရွိသြားရင္ ထိန္းသိမ္း - Seize အလုပ္ခံရႏုိင္တယ္ဆိုတဲ႕ Currency Reporting ကဒ္ျပားကို ကြ်န္ေတာ႕ကိုဖတ္ခိုင္းျပီးရွင္းျပပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ကြ်န္ေတာ္က ေငြသားဆိုရင္ေတာ႕ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ပါပါတယ္ .. ေဘာင္းဘီအိပ္ထဲကေငြကိုပါ ထည္႕ေပါင္းရင္ ကြ်န္ေတာ္ေရးထားတဲ႕ ( ၇၅ဝဝ ) မကဘူးလို႕ ေျပာလိုက္ေတာ႕ အရာရွိစိတ္ညစ္သြားတယ္။ ဒါနဲ႕ .. အတိအက်ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲလို႕ ေမးျပန္တယ္။

.

ဒါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္က အတိအက်ကေတာ႕ ျပန္ေရၾကည္႕ရမယ္ဆိုျပီး ရန္ကုန္မန္နီခ်ိန္ဂ်ာကေပးတဲ႕ေဗာက္ခ်ာကို ခ်ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဒါနဲ႕ သူ႕အထက္အရာရွိေရာက္လာျပီး အၾကမ္းဖ်ဥ္းပမာဏေရးခုိင္းတယ္။ ဒါနဲ႕ ဟုိေမး ဒီေမးလုပ္ရင္း စိတ္ရႈတ္လာတဲ႕အရာရွိဟာ ကြ်န္ေတာ႕ရဲ႕ငန္ျပာရည္ေစာ္နံေနတဲ႕အထုပ္ကိုေတာင္ စက္ထဲျဖတ္ဖို႕ေမ႕သြားျပီး ကြ်န္ေတာ႕ကုိေပးသြားပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႕ ကြ်န္ေတာ႕ရဲ႕ ေပါင္ ( ၇ဝ ) ပါ ( ၃ ) ထုတ္ဟာ အပ်ိဳရည္မပ်က္ ဆန္ဖရန္စစၥကိုေလဆိပ္ကေန ထြက္ခြါခြင္႕ရေတာ႕မွ အသက္ဆိုတာကို ဝဝရွဴမိေတာ႕တဲ႕ အေမရိကန္ေျမဆိုတာ အသစ္တစ္ဖန္ျပန္သင္ယူရပါေတာ႕တယ္။

.

.

ေလဆိပ္ကိုလာၾကိဳေပးတဲ႕ ေက်းဇူးရွိတဲ႕၊ အစ္ကုိလိုေလးစားရတဲ႕ အစ္မရဲ႕အမ်ိဳးသားကို ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ေျပာျပတဲ႕အခါ သူက “ ညီညီ .. မင္းသိပ္ကံေကာင္းတယ္ ” လို႕ အစခ်ီျပီးရွင္းျပပါတယ္။ “ အေမရိကန္လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရး နဲ႕ အေကာက္ခြန္အရာရွိေတြဟာ သူတို႕ႏိုင္ငံကိုဝင္လာသူမွန္သမွ် စစ္ေဆးရမယ္႕တာဝန္ရွိတယ္။ အစားအေသာက္ဆုိရင္ အပင္ေတြ အသီးေတြမပါရဘူး .. အသားငါးေတြ မ်ိဳးေစ႕ေတြမပါရဘူးဆိုတာ လူတုိင္းသိတယ္။ ဒါေၾကာင္႕ ေဖာင္ျဖည္႕တဲ႕အခါမွာ ျပဳျပင္ျပီးေသာအစားအစာ - Processed Food လို႕ ေရးရမယ္။ မင္းတုိ႕အရင္ေရးသလို Dried Food ဆိုရင္ အခုဒီမွာစားေနတဲ႕ လက္ဘက္ဆိုရင္ အေျခာက္မွမဟုတ္ပဲ .. အစိုၾကီးေလ ”

.

ေနာက္တစ္ခု သူေျပာထားတာက “ ေငြသား ( ၁ဝဝဝဝ ) ေက်ာ္ရင္ - Over $10000 ” လို႕ေရးထားတာကို မင္းက ( $7500 ) လို႕သြားေရးတယ္။ ညီညီ .. မင္း စာေသခ်ာဖတ္ရမယ္။ မင္းက တစ္ေသာင္းပိုပိုေလးရွိတာကို ေရးခ်င္ရင္လည္း အတိအက်ေရး။ မဟုတ္ရင္လည္း ဘာမွမေရးနဲ႕ေပါ႕။ အခုေတာ႕ မင္းကိုယ္တိုင္က ေငြ ( ၇၅ဝဝ ) ေဒၚလာပါလာတယ္လို႕ ေရးထားမွေတာ႕ အရာရွိက ပုိေနသလားလုိ႕ သူတုိ႕ဥပေဒနဲ႕တုိက္ဆိုင္စစ္ေဆးရမယ္ဆုိတာ သဘာဝက်တယ္ေလ ”

.

.

အမွန္က ျမန္မာႏိုင္ငံကပို႕လာၾကတဲ႕အစားအေသာက္ေတြအားလံုးဟာ ေျခာက္ေသြ႕ထားတဲ႕အစာေတြခ်ည္းမဟုတ္ဘူး။ ဒါေၾကာင္႕ မပါဘူး No လို႕ေရးရံုနဲ႕မျပီးဘူး။ ဒါေၾကာင္႕ ျဖည္႕စရာအကြက္ရွိရင္ ျပဳျပင္ျပီးသားအစာ လုိ႕ေရးရမယ္။ အခု ေဒၚလာ ( ၇၅ဝဝ ) နဲ႕အလုပ္ရႈတ္သြားလို႕ မင္းရဲ႕အစားအေသာက္ပါကင္ ( ၃ ) လံုးကုိ ေဖာက္ဖြင္႕ဖုိ႕ရာ မစစ္ေဆးမိပဲ ကံေကာင္းလို႕လြတ္လာတာ ” လုိ႕ ေစတနာအျပည္႕နဲ႕ရွင္းျပရင္း ကားဆက္ေမာင္းလာပါတယ္။

.

သူေျပာမွ ကြ်န္ေတာ္ကိုယ္တုိင္လည္း ေဒၚလာ ( ၁ဝဝဝဝ ) ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးပါတာကို မလိမ္လည္ခ်င္ပါပဲလ်က္၊ ဘယ္လုိစိတ္ကူးနဲ႕ ( $7500 ) လို႕ ေရးမိသြားမွန္းကို မသိေတာ႕တာ အမွန္ပါ .. တစ္ကယ္ေျပာတာပါ..။ ငယ္ငယ္ကတည္းက အစုိးရအရာရွိဆုိရင္ အလိုလိုေၾကာက္ေနတာက တရားခံျဖစ္ေလာက္တယ္။ တစ္ကယ္ေျပာၾကစတမ္းဆို ျမန္မာ႕အစားအေသာက္ေတြဟာ ေလယာဥ္နဲ႕သယ္ၾကတာမ်ားတယ္။ ဒါေၾကာင္႕ နယ္စပ္ကာကြယ္ေရးနဲ႕အေကာက္ခြန္ဥပေဒကုိ မျဖစ္မေနလုိက္နာၾကရပါတယ္။

.

.

“ သူတုိ႕သတ္မွတ္ခ်က္အတိုင္းမလိုက္နာရင္ မဝင္နဲ႕ ” ဆိုတဲ႕အဓိပၸာယ္သက္ေရာက္ေပမယ္႕ သိၾကတဲ႕အတိုင္း ကြ်န္ေတာ္တို႕စားခ်င္တာက ဆတ္သားေျခာက္၊ ငါးပိခ်က္၊ ငံျပာရည္ေၾကာ္၊ မရမ္းသီးငါးပိေထာင္း စတဲ႕ စုိစိစိျမန္မာ႕ရိုးရာအစားအစာေတြဆိုေတာ႕ သတိထားစစ္ေဆးစရာပါေနတာ မဆန္းေတာ႕ပါဘူး။ ခြင္႕မျပဳေပမယ္႕ စားခ်င္လြန္းလို႕ ျမန္မာ႕နည္းျမန္မာ႕ဟန္နဲ႕သယ္ေနၾကတာလည္း ျမန္မာကယ္ရီေတြပါပဲ။

.

ဒီေဒၚလာဇာတ္လမ္းကေန အေမရိကန္ေျမမွာ မဆိုင္ရင္အပိုကိစၥေတြမလုပ္နဲ႕ ဆိုတာကို ဒီေန႕လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ၾကီး သင္ယူခဲ႕ရတယ္။ အမွန္က အစ္မတုိ႕လင္မယားက အရင္ကတည္းက ေျပာျပထားျပီးသား။ ကြ်န္ေတာ္ကိုက အမွတ္သညာမရွိတာ။ ဒါေၾကာင္႕ ဘယ္ေလာက္သိထားတယ္၊ ဘယ္ေလာက္သင္ယူထားျပီးျပီလဲဆိုတာကအဓိကအဆံုးအျဖတ္မေပးပါဘူး .. ၾကံဳလာတဲ႕အခါ အေရးၾကီးတဲ႕ကိစၥကို အေရးယူ-အရာလုပ္-အဟုတ္ျဖစ္ေစဖို႕ရာ လုပ္ႏုိင္ရပါမယ္။ ရင္ဆိုင္ရျပီဆုိတဲ႕အခါ ေသြးေအးေအးနဲ႕လုပ္သင္႕လုပ္ထုိက္တာေတြကို ေခါင္းေအးေအးထား စဥ္းစားတတ္ရပါမယ္။ အထူးသျဖင္႕ အေမရိကန္ေျမျပင္ေပၚမွာ၊ ေဝဟင္ေပၚမွာ စာဆိုရင္အကုန္ျပီးဆံုးေအာင္ ဖတ္ရပါမယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ .. ကြ်န္ေတာ္သင္ယူလို႕မျပီးေသးဘူး။ ေန႕တိုင္းအသစ္တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု သင္ယူေနပါတယ္ဗ်ာ။

.

ခင္လ်က္

.

02-12-2016 ( ဆန္လီယန္းဒရို )

.

.

.

Myanmar Unicode Version:

.

.

“ ဒေါ်လာ ( ၇၅ဝဝ ) က ပေးတဲ့သင်ခန်းစာ ”

ခရီးပြန်ရောက်သူ - ကိုညီညီ ( တောင်ကြီး )

.

ကျွန်တော်အမြဲပြောတယ် .. ကျွန်တော်ဟာ တောသား .. နေ့တိုင်းအသစ်တစ်ခုခုကိုသင်ယူနေတုန်းပဲ .. လို့..။ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲလေ ပိုင်လှပြီဆိုတဲ့ ကိုယ့်လုပ်ရပ်ဟာ ဖြစ်ချင်ပြီဆိုရင် အခြေမလှတဲ့အဖြစ်တစ်ခုကတော့ ကြုံရမြဲပဲ။ ရန်ကုန်ကနေ အမေရိကားကိုသွားတုန်း တစ်ထောက်နားတဲ့လမ်းကြောင်းအတိုင်း ဒီနေ့ ထိုင်ဝမ်လေဆိပ်ကို ( ၆ ) နှစ်ကျော်အတွင်း တစ်လှည့်ပြန်ရောက်တယ်။ ဟိုတစ်ခေါက်တုန်းက ပက်လက်လှန်လဲကျခဲ့တဲ့ စက်လှေခါးကိုပြန်ရောက်ချင်တဲ့ စိတ်အကြွေးကျေသွားပြီ။ ဒီမှာတင် ကိုယ့်ဟာကိုယ်ဟုတ်လှပြီပေါ့ .. ငါ့လောက်သင်ယူမှုကောင်းသူ ဒီဇဗ္မျူမှာဘယ်သူရှိဦးမလဲ ဆိုပြီး လေယာဉ်ပေါ်ကိုကော့ကော့လေးတက်သွားတာ မလိမ့်တစ်ပတ်လုပ်ချင်တဲ့ ပြည်ချစ်စိတ်က မပျောက်ဘူး။

.

လွယ်မယ်ဆိုတဲ့အချက်က တစ်ခါတစ်လေ ဘေးကြပ်နံကြပ်ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဒါကိုကျော်လွှားဖို့အကောင်းဆုံးက သတိတရား နဲ့ အခြေအနေကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်မှုပါ။ ကျရောက်လာတဲ့အခြေအနေကို ပကတိအတိုင်းမြင်တတ်ပြီး အမှား နဲ့ အမှန်ဆုံးဖြတ်တတ်ရမှာက ရင့်ကျက်ပြီးသားသူတစ်ယောက်ရဲ့လုပ်ရိုးလုပ်စဉ် မဟုတ်ပါလား? ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော်မရင့်ကျက်သေးတဲ့အချက်တစ်ခုကို ဝန်ခံပါရစေ။

.

.

လေယာဉ်ဆင်းခါနီး နာရီပိုင်းအလိုမှာ ကဒ်အဖြူလို့အများသိကြတဲ့ U.S Customs and Border Protection အစိုးရဋ္ဌာနက အကောက်ခွန်ကြေငြာခြင်းစာရွက် - Customs Declaration ဆိုတာဖြည့်ရတယ်။ လေယာဉ်မယ်ကလိုက်ဝေပေးတဲ့အချိန် အမေရိကန်စံတော်ချိန် နေ့လည် ( ၂ ) နာရီလောက်ရောက်နေပေမယ့် မြန်မာနဲ့ထိုင်ဝမ်းစံတော်ချိန်အရထွက်လာတဲ့ ကျွန်တော့အဖို့က အိပ်လို့ကောင်းတုန်း။ စာရွက်ကိုဖြည့်ရမယ်ဆိုတာကလွဲပြီး ဘာမှ အာရုံသိပ်မထားမိလိုက်ဘူး။ အရေးထဲ ဘောပင်က မပါလို့ လေယာဉ်မယ်နားငှားရသေးတယ်။ တစ်ဆက်တည်း ( အိပ်ရာနိုးချိန် ) မနက်စာကျွေးတဲ့အခါဆိုတော့ စားရင်း ဖြည့်ရင်း နဲ့ ကဒ်ပြားပေါ်မှာပါတဲ့စာတွေကို မီးမှိန်မှိန်လေးနဲ့ ဖတ်နေမိတယ်။

.

ဒီစာကိုမဖြည့်ရတာ China Airlines နဲ့ဆို ( ၇ ) နှစ်နီးပါး၊ Singapore Airlines နဲ့ဆို ( ၄ ) နှစ်ရှိသွားပြီလေ။ ဒါကြောင့် လိုရင်းကိုဖတ်ရင်း မေးခွန်းတွေကို No လို့ အကုန်ဖြည့်ပစ်လိုက်တယ်။ ဒီအထိက ပြသနာမရှိသေးဘူး။ အောက်နားမှာထပ်ဖတ်ရင်း “ ခရီးသည်မှသယ်ဆောင်လာသောငွေသားများ ကန်ဒေါ်လာ ( ၁ဝဝဝဝ ) ကျော်ပါသလား ” ဆိုတဲ့အကွက်မှာ No လို့ ထပ်ဖြည့်လိုက်တယ်။ ဒါလည်း အဆင်ပြေတာပဲလေ။

.

နောက်တစ်ကြောင်းကိုထပ်ဖတ်ကြည့်လိုက်တော့ “ အမြဲနေ Residents တွေဟာ ပါလာတဲ့ပစ္စည်းအားလုံး၊ ဝယ်ယူလာသောပစ္စည်းများအားလုံး ” ရဲ့တန်ဖိုးကို ဖော်ပြပါ ဆိုတဲ့နေရာမှာ Yes / No အကွက်မဟုတ်တော့ပဲ ဒေါ်လာသင်္ကေတ ( $ ) နဲ့ ရေးဖို့အကွက်လေး ချန်ထားပေးပြန်တယ်။ ဒီနေရာမှာ ကျွန်တော့ခေါင်းထဲကို တစ်စုံတစ်ခုက ဒိန်းကနဲပြေးဝင်လာတယ်။ ခရီးမထွက်ခင်က ( ၁ဝ၅ဝဝ ) ဒေါ်လာကို မန်းနီချိန်ဂျာ ကနေ လဲခဲ့သေးတယ်လေ။ သူက ( ၁ဝဝဝဝ ) ကျော်ရင် ကြေငြာရမယ်ဆိုထားတဲ့အပြင် ဝယ်ယူလာတဲ့ပစ္စည်းတန်ဖိုးကိုရေးသွင်းခိုင်းနေတာ့ ( $7500 ) ဆိုပြီး ရေးထည့်လိုက်တယ်။ ဇာတ်လမ်းက အဲဒီကနေ စတော့တာပါပဲ။

.

.

လေယာဉ်ဆင်းလို့ လူလျှောက်လမ်းအရှည်ကြီးကိုဖြတ်သန်းပြီးသကာလ လူ ( ၂ဝ ) တစ်ပြိုင်တည်းမတ်တပ်ရပ်ပြီး ရောက်ရှိဗီဆာစာရင်းသွင်းတဲ့ APC ( Automated Passport Control ) Kiosk တစ်ခုရှေ့ကို ကျွန်တော့ကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ခိုင်းပါတယ်။ စက်ရဲ့ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကျွန်တော့ရဲ့ အမြဲနေထိုင်ခွင့်ကဒ်ပြား ဂရင်းကဒ် - Alien Registration Number ကို စက်ထဲထည့်တဲ့အခါ ဘာအကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိရပဲ စက်က စကင်မဖတ်နိုင်ဘူးဖြစ်နေပါတယ်။ ဒါနဲ့တာဝန်ရှိတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်က ဒီစက်တွေတပ်ထားတာ ( ၇ ) လပဲရှိသေးတယ် .. ဘာလို့မဖတ်လဲမသိဘူးဆိုပြီး လူစောင့်တဲ့နေရာက လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးရဲအရာရှိဆီကို တန်းစီခိုင်းပါတယ်။

.

ကျွန်တော့အလှည့်ရောက်တဲ့အခါ ဒေါ်လာ ( ၇၅ဝဝ ) ပါလာတယ်လို့ကြေငြာထားတဲ့အတွက် ( က ) ကျွန်တော်ဘယ်နိုင်ငံကလာတယ် { ဖြေ။ မြန်မာနိုင်ငံက } ( ခ ) ဒီငွေကိုဘယ်ကယူလာတယ် { ဖြေ။ မြန်မာနိုင်ငံကျွန်တော့ဆိုင်က } ( ဂ ) ဘာအတွက်သုံးမယ် { ဖြေ။ သမီးကျောင်းတက်ဖို့ } ( ဃ ) သူတက်နေတဲ့ကျောင်း { ဖြေ။ ကျောင်းနံမယ် } ( င ) အမေရိကားရှိအမြဲနေရပ်လိပ်စာ { ဖြေ။ လက်ရှိအိမ်လိပ်စာ } တို့ကိုဖြေပြီးတဲ့နောက် ယူနီဖောင်းအပြာဝတ်အရာရှိဟာ ကွန်ပျူတာထဲကို တစ်ထောက်ထောက်နဲ့ရိုက်သွင်းပါတယ်။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော့ရဲ့ White Card မှာ BCG လို့ မာကာနဲ့ရေးလိုက်ပြီး ကျွန်တော်လည်း အထုပ်တွေကိုရွေးပြီး အကောက်ခွန်ဋ္ဌာနကို ချီတက်ပါတော့တယ်။

.

.

တာဝန်ကျလူမည်းအကောက်ခွန်အရာရှိက ကျွန်တော့အထုတ် ( ၃ ) ထုတ်ကို စင်ပေါ်တင်ခိုင်းပြီး အားလုံးငွေသားဒေါ်လာဘယ်လောက်ပါတယ်ဆိုတာ ထပ်စစ်ပါတယ်။ တစ်ဆက်တည်း လိမ်လည်ပြီးထွက်ဆိုမိလို့ ပိုတဲ့ဒေါ်လာတွေ သူတို့စစ်ဆေးတွေ့ရှိသွားရင် ထိန်းသိမ်း - Seize အလုပ်ခံရနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ Currency Reporting ကဒ်ပြားကို ကျွန်တော့ကိုဖတ်ခိုင်းပြီးရှင်းပြပါတယ်။ ဒီအခါမှာ ကျွန်တော်က ငွေသားဆိုရင်တော့ တစ်သောင်းကျော်ပါပါတယ် .. ဘောင်းဘီအိပ်ထဲကငွေကိုပါ ထည့်ပေါင်းရင် ကျွန်တော်ရေးထားတဲ့ ( ၇၅ဝဝ ) မကဘူးလို့ ပြောလိုက်တော့ အရာရှိစိတ်ညစ်သွားတယ်။ ဒါနဲ့ .. အတိအကျဘယ်လောက်ရှိသလဲလို့ မေးပြန်တယ်။

.

ဒါနဲ့ ကျွန်တော်က အတိအကျကတော့ ပြန်ရေကြည့်ရမယ်ဆိုပြီး ရန်ကုန်မန်နီချိန်ဂျာကပေးတဲ့ဗောက်ချာကို ချပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ သူ့အထက်အရာရှိရောက်လာပြီး အကြမ်းဖျဉ်းပမာဏရေးခိုင်းတယ်။ ဒါနဲ့ ဟိုမေး ဒီမေးလုပ်ရင်း စိတ်ရှုတ်လာတဲ့အရာရှိဟာ ကျွန်တော့ရဲ့ငန်ပြာရည်စော်နံနေတဲ့အထုပ်ကိုတောင် စက်ထဲဖြတ်ဖို့မေ့သွားပြီး ကျွန်တော့ကိုပေးသွားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော့ရဲ့ ပေါင် ( ၇ဝ ) ပါ ( ၃ ) ထုတ်ဟာ အပျိုရည်မပျက် ဆန်ဖရန်စစ္စကိုလေဆိပ်ကနေ ထွက်ခွါခွင့်ရတော့မှ အသက်ဆိုတာကို ဝဝရှူမိတော့တဲ့ အမေရိကန်မြေဆိုတာ အသစ်တစ်ဖန်ပြန်သင်ယူရပါတော့တယ်။

.

.

လေဆိပ်ကိုလာကြိုပေးတဲ့ ကျေးဇူးရှိတဲ့၊ အစ်ကိုလိုလေးစားရတဲ့ အစ်မရဲ့အမျိုးသားကို ဖြစ်ကြောင်းကုန်စင်ပြောပြတဲ့အခါ သူက “ ညီညီ .. မင်းသိပ်ကံကောင်းတယ် ” လို့ အစချီပြီးရှင်းပြပါတယ်။ “ အမေရိကန်လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေး နဲ့ အကောက်ခွန်အရာရှိတွေဟာ သူတို့နိုင်ငံကိုဝင်လာသူမှန်သမျှ စစ်ဆေးရမယ့်တာဝန်ရှိတယ်။ အစားအသောက်ဆိုရင် အပင်တွေ အသီးတွေမပါရဘူး .. အသားငါးတွေ မျိုးစေ့တွေမပါရဘူးဆိုတာ လူတိုင်းသိတယ်။ ဒါကြောင့် ဖောင်ဖြည့်တဲ့အခါမှာ ပြုပြင်ပြီးသောအစားအစာ - Processed Food လို့ ရေးရမယ်။ မင်းတို့အရင်ရေးသလို Dried Food ဆိုရင် အခုဒီမှာစားနေတဲ့ လက်ဘက်ဆိုရင် အခြောက်မှမဟုတ်ပဲ .. အစိုကြီးလေ ”

.

နောက်တစ်ခု သူပြောထားတာက “ ငွေသား ( ၁ဝဝဝဝ ) ကျော်ရင် - Over $10000 ” လို့ရေးထားတာကို မင်းက ( $7500 ) လို့သွားရေးတယ်။ ညီညီ .. မင်း စာသေချာဖတ်ရမယ်။ မင်းက တစ်သောင်းပိုပိုလေးရှိတာကို ရေးချင်ရင်လည်း အတိအကျရေး။ မဟုတ်ရင်လည်း ဘာမှမရေးနဲ့ပေါ့။ အခုတော့ မင်းကိုယ်တိုင်က ငွေ ( ၇၅ဝဝ ) ဒေါ်လာပါလာတယ်လို့ ရေးထားမှတော့ အရာရှိက ပိုနေသလားလို့ သူတို့ဥပဒေနဲ့တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးရမယ်ဆိုတာ သဘာဝကျတယ်လေ ”

.

.

အမှန်က မြန်မာနိုင်ငံကပို့လာကြတဲ့အစားအသောက်တွေအားလုံးဟာ ခြောက်သွေ့ထားတဲ့အစာတွေချည်းမဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် မပါဘူး No လို့ရေးရုံနဲ့မပြီးဘူး။ ဒါကြောင့် ဖြည့်စရာအကွက်ရှိရင် ပြုပြင်ပြီးသားအစာ လို့ရေးရမယ်။ အခု ဒေါ်လာ ( ၇၅ဝဝ ) နဲ့အလုပ်ရှုတ်သွားလို့ မင်းရဲ့အစားအသောက်ပါကင် ( ၃ ) လုံးကို ဖောက်ဖွင့်ဖို့ရာ မစစ်ဆေးမိပဲ ကံကောင်းလို့လွတ်လာတာ ” လို့ စေတနာအပြည့်နဲ့ရှင်းပြရင်း ကားဆက်မောင်းလာပါတယ်။

.

သူပြောမှ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း ဒေါ်လာ ( ၁ဝဝဝဝ ) ကျော်ကျော်လေးပါတာကို မလိမ်လည်ချင်ပါပဲလျက၊် ဘယ်လိုစိတ်ကူးနဲ့ ( $7500 ) လို့ ရေးမိသွားမှန်းကို မသိတော့တာ အမှန်ပါ .. တစ်ကယ်ပြောတာပါ..။ ငယ်ငယ်ကတည်းက အစိုးရအရာရှိဆိုရင် အလိုလိုကြောက်နေတာက တရားခံဖြစ်လောက်တယ်။ တစ်ကယ်ပြောကြစတမ်းဆို မြန်မာ့အစားအသောက်တွေဟာ လေယာဉ်နဲ့သယ်ကြတာများတယ်။ ဒါကြောင့် နယ်စပ်ကာကွယ်ရေးနဲ့အကောက်ခွန်ဥပဒေကို မဖြစ်မနေလိုက်နာကြရပါတယ်။

.

.

“ သူတို့သတ်မှတ်ချက်အတိုင်းမလိုက်နာရင် မဝင်နဲ့ ” ဆိုတဲ့အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်ပေမယ့် သိကြတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်တို့စားချင်တာက ဆတ်သားခြောက်၊ ငါးပိချက်၊ ငံပြာရည်ကြော်၊ မရမ္းသီးငါးပိေထာင္း စတဲ့ စိုစိစိမြန်မာ့ရိုးရာအစားအစာတွေဆိုတော့ သတိထားစစ်ဆေးစရာပါနေတာ မဆန်းတော့ပါဘူး။ ခွင့်မပြုပေမယ့် စားချင်လွန်းလို့ မြန်မာ့နည်းမြန်မာ့ဟန်နဲ့သယ်နေကြတာလည်း မြန်မာကယ်ရီတွေပါပဲ။

.

ဒီဒေါ်လာဇာတ်လမ်းကနေ အမေရိကန်မြေမှာ မဆိုင်ရင်အပိုကိစ္စတွေမလုပ်နဲ့ ဆိုတာကို ဒီနေ့လတ်လတ်ဆတ်ဆတ်ကြီး သင်ယူခဲ့ရတယ်။ အမှန်က အစ်မတို့လင်မယားက အရင်ကတည်းက ပြောပြထားပြီးသား။ ကျွန်တော်ကိုက အမှတ်သညာမရှိတာ။ ဒါကြောင့် ဘယ်လောက်သိထားတယ်၊ ဘယ်လောက်သင်ယူထားပြီးပြီလဲဆိုတာကအဓိကအဆုံးအဖြတ်မပေးပါဘူး .. ကြုံလာတဲ့အခါ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စကို အရေးယူ-အရာလုပ်-အဟုတ်ဖြစ်စေဖို့ရာ လုပ်နိုင်ရပါမယ်။ ရင်ဆိုင်ရပြီဆိုတဲ့အခါ သွေးအေးအေးနဲ့လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာတွေကို ခေါင်းအေးအေးထား စဉ်းစားတတ်ရပါမယ်။ အထူးသဖြင့် အမေရိကန်မြေပြင်ပေါ်မှာ၊ ဝေဟင်ပေါ်မှာ စာဆိုရင်အကုန်ပြီးဆုံးအောင် ဖတ်ရပါမယ်။ ဟုတ်ပါတယ် .. ကျွန်တော်သင်ယူလို့မပြီးသေးဘူး။ နေ့တိုင်းအသစ်တစ်ခုမဟုတ်တစ်ခု သင်ယူနေပါတယ်ဗျာ။

.

ခင်လျက်

.

02-12-2016 ( ဆန်လီယန်းဒရို )

အင္တာနက္ထဲကေလဆိပ္၊ ေလဆိပ္ထဲကအင္တာနက္

ခရီးသြားေနသူ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

လက္ရွိျမင္ထားသေလာက္ ျပည္ပထြက္ခြာဂိတ္ဝေတြက ( ၁ဝ ) ခုေက်ာ္ရွိတယ္။ နားေနသူခရီးသည္ေတြကို ျမိဳ႕ထဲဝင္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္မႈအျပည္႕နဲ႕ ဆက္ဆံၾကတယ္။ မ်က္မွန္းတန္းမိတဲ႕ေနရာမွာ ႏုိင္ငံျခားေငြလဲ႒ာနတစ္ခုရွိတယ္။ စားေသာက္ဆုိင္ေတြၾကားမွာ အခြန္ကင္းလြတ္ဆိုင္ေတြညွပ္ေနတာလား .. အခြန္လြတ္ဆုိင္ေတြၾကားမွာ စားေသာက္ဆုိင္ေတြညွပ္ေနတာလား မသဲကြဲဘူး..။ ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ႕ မလွမ္းမကမ္း ( တိုင္း ) မွာ အေၾကြေစ႕ထည္႕နံရံကပ္ဖုန္းေတြရွိသလို စားေသာက္ဆိုင္တိုင္းနီးပါးမွာ သန္႕စင္ခန္းတြဲထားေပးတယ္။

.

ဒါ႕အျပင္ အစားအေသာက္ပံုပါတဲ႕မီႏ်ဴးေတြကို ပံုမွန္အရြယ္စာလံုးေတြနဲ႕ေရးေလ႕ရွိတယ္။ ဆုိလုိတာက ခရီးသြားသူအၾကိဳက္ကို အျမန္ဆံုးဝန္ေဆာင္မႈေပးမယ္႕ပံုပဲ။ အလယ္ထိုင္ခံုေတြၾကားမွာ လွည္းနဲ႕အမိႈက္လိုက္သိမ္းေနသူေတြက တစ္ေယာက္ဝင္တစ္ေယာက္ထြက္ မျပတ္ၾကဘူး။ ကုိယ္႕ဒုကၡနဲ႕ကိုယ္ ဂိတ္ေပါက္လုိက္ရွာၾကသူေတြကုိ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ဝတ္စားထားတဲ႕ဝန္ထမ္းမ်ားက သူတို႕ဆိုင္ဝင္ၾကည္႕ဖို႕ လွမ္းေခၚၾကတယ္။ ႏုိင္ငံၾကီးသားပီသစြာ ေစ်းကြက္တင္တဲ႕အခါ ေစ်းအၾကီးၾကီးထဲကမဟုတ္တဲ႕သူတုိ႕ရဲ႕အခြန္ကင္းလြတ္ - Duty Free ဆိုင္ေတြ အေရာင္းအဝယ္ျဖစ္ၾကတာကုိ ေတြ႕ရတယ္။

.

.

ကြ်န္ေတာ္ဟာ ေျခေထာက္ေဗြေပါက္တဲ႕သူမဟုတ္သလို ခရီးခဏခဏထြက္ေနသူတစ္ေယာက္လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႕ သူမ်ားတစ္ကာလုိ ေကာင္းေပ႕ဆုိတဲ႕ေလဆိပ္မ်ိဳးကိုအမွတ္ေပး - Rating လုပ္ေပးဖို႕မွာလည္း မစြမ္းသာပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႕ ဒီႏွစ္ ( ၂ဝ၁၆ ) မွာ တစ္ေၾကာ႕ျပန္ေရာက္ျဖစ္တဲ႕ ထုိင္ဝမ္းေလဆိပ္အေၾကာင္းကုိ ျမန္မာလူငယ္မ်ားကို အသိေပးခ်င္စိတ္ျဖစ္မိပါတယ္။ အခုေရးတဲ႕စာဟာလည္း ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ဖူးတဲ႕ ထုိင္ဝမ္းေလဆိပ္ရဲ႕အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုကိုသာ အေျခခံတာျဖစ္ျပီး ျပည္႕ျပည္႕စံုတယ္လို႕ မယူဆေစခ်င္ပါဘူး။ ကိုယ္႕သြားမယ္႕ခရီးအတြက္ သုေတသန - Research လုပ္ဖို႕ ခရီးသြားသူမွာသာ တာဝန္ရွိပါတယ္။

ေဝၚယိတင္႕ေယာက္ေပါက္ခ်ိဳ

ခရီးသြားေနသူ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

“ မင္းလားကြ .. ငါ႕ကို ျပီးခဲ႕တဲ႕ ( ၆ ) ႏွစ္ခြဲက ဆြဲလွဲခဲ႕တာ? ဟန္း .. ေျပာစမ္း ”

.

“ မင္းေၾကာင္႕ ငါ႕မိသားစု ဘယ္ေလာက္အရွက္ရခဲ႕လည္း သိလား ? ”

.

“ ေအး .. မင္းကေတာ႕ ဘယ္သိလိမ္႕မလဲ? အျမဲလွိမ္႕ေနတဲ႕သူဆုိေတာ႕ အခုငါေရာက္လာတာေတာင္ မင္းက ေ- ာ က္ေရးမလုပ္ဘူး ”

.

“ ဒီမွာ .. မင္းငါ႕ကို အရွက္တစ္ကြဲ အက်ိဳးနည္းေစခ်င္ရင္ တစ္ေခါက္ပဲရမယ္ .. မွတ္ထား ”

.

“ ငါ႕မွာေတာ႕ လဲက်ခဲ႕ရသလုိ ဒူးလည္းေထာက္ခဲ႕ရတယ္။ အျမင္႕တက္ေနတဲ႕ေျခလွမ္းဟာ ဟန္ခ်က္ပ်က္ခဲ႕ရျပီး ေဘာင္းဘီလည္း ေပါက္ခဲ႕ရတယ္။ ဒါကို မင္းမသိလိုက္ဖူး မဟုတ္လား ”

.

“ ေဟ႕ .. ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႕ ငါ ထုိင္ဝမ္း ကို လုိက္လာျပီ။ ေျပးမယ္လို႕ေတာ႕ မၾကံနဲ႕ ”

.

“ မင္းကိုလုိက္ရွာဖို႕ ကားဆိုတာလည္းစီးခဲ႕တယ္။ ေလယာဥ္ဆုိလည္း စီးခဲ႕ရတယ္။ ငါေၾကာက္တဲ႕ Skytrain ဆိုတာလည္း စီးခဲ႕ရတယ္။ မင္း .. အခု ဘယ္ေျပးမလဲ ”

.

“ ကဲ .. အခုေတာ႕ ငါမင္းကို တက္ခြထားျပီ။ မင္း နာဖို႕သာျပင္ေပေတာ႕ .. ကဲကြာ .. ကဲကြာ .. အေသရုိက္ပစ္လုိက္တယ္ ”

.

Selfie … Selfie … Selfie

ျမန္မာလူမ်ိဳးႏွင္႕အခ်ိန္ကိုအသံုးခ်ပံု

ခရီးသြားေနသူ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

.

ရပ္ထဲရြာထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႕လည္ရတာ အလြန္ေပ်ာ္ပါတယ္။ ဘယ္အိမ္ကိုလည္ခ်င္သလဲ တံခါးသြားေခါက္လိုက္ရံုပဲ။ ကုိယ္႕အိမ္မွာ ဘာေလး ညာေလး ခ်က္စားၾကတယ္ဆိုရင္ စတီးဂ်ိဳင္႕နဲ႕ အိမ္နီးခ်ဳပ္စပ္ လိုက္ေဝၾကတယ္။ အလွဴလုပ္တဲ႕အခါ အလွဴအိမ္ကို ဝုိင္းကူၾကဖို႕ ဖေယာင္းတိုင္ေလးတစ္ေခ်ာင္း၊ အရင္ေခတ္ကဆို ေဆးေပါ႕လိပ္ေလးတစ္လိပ္ကမ္းျပီး ဖိတ္လိုက္ရံုနဲ႕ အေရာက္လာၾကတယ္။ နာေရးဆို ပိုေတာင္ဆိုးေသး .. ညမအိပ္ပဲ အျပီခ်ဲဖို႕ေစာင္႕ေနတတ္ၾကတဲ႕အဖြဲ႕ေတြကိုလည္း ခ်န္လွပ္ထားလို႕ မျဖစ္ျပန္ပါဘူး။

.

ဆိုလိုတာက လူေတြဟာ ကူညီစိတ္ရင္းခံရွိၾကတာမို႕ အခ်ိန္ေပးႏုိင္ၾကတယ္။ စည္းလံုးညီညႊတ္မႈ နဲ႕ ရပ္သူရြာသားဆိုတဲ႕စိတ္ဓါတ္ဟာ ျမန္မာေတြဆီမွာ အထူးထြန္းကားတယ္။ လုပ္ေပးရမယ္ဆိုတဲ႕စိတ္ေၾကာင္႕ လူခ်စ္လူခင္ေပါၾကတယ္။ ေနာက္ပိုင္းက်ေတာ႕ အလွဴဆိုလည္း အဖြဲ႕ကိုအပ္လိုက္ - ဘယ္ေလာက္က်တယ္ .. မ႑ပ္ဆိုလည္း အငွားအဖြဲ႕နဲ႕ ဘယ္ေလာက္က်သင္႕တယ္ဆုိတာမ်ိဳးျဖစ္လာတဲ႕အခါ အခ်ိန္ဟာ ေစတနာမဟုတ္ေတာ႕ပဲ ရုပ္ျပေငြေၾကးျဖစ္လာရပါတယ္။

.

.

ကြ်န္ေတာ္တို႕ျမန္မာႏုိင္ငံအျပင္ဘက္မွာ ျမန္မာအခ်င္းခ်င္းျပန္ေတြ႕ၾကတဲ႕အခါ တစ္ခုခုေနာက္က်ရင္ “ ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္အတိုင္းေပါ႕ ” လုိ႕ အေျပာခံရတာကို မခံခ်င္ဆံုးပါပဲ။ ေနာက္က်ရင္ ေနာက္က်တဲ႕အေၾကာင္းရင္းရွိရမယ္။ ေကာင္းမြန္စြာရွင္းျပႏုိင္တဲ႕ အရင္းခံအေၾကာင္းရွိရမယ္။ ဒါကို ျမန္မာေတြပ်က္ယြင္းခဲ႕တဲ႕ အခ်ိန္ေနာက္က်မႈကို ေနာက္ေျပာင္ဟားတိုက္စရာအျဖစ္လုပ္ပစ္လိုက္ရတာ အသည္းနာလို႕မဆံုးပါဘူး။

.

အခုေနာက္ပိုင္း ကားအသစ္ နဲ႕ တစ္ပတ္ရစ္ကားေတြ ဖိသြင္းလာတဲ႕အခါ လမ္းေတြဆိုးဆိုးရြားရြားပိတ္လာတယ္။ လူေတြရဲ႕ေန႕စဥ္ဘဝအခ်ိန္နာရီေတြဟာ မေလာက္ငွတဲ႕ၾကားထဲက ေခြ်းစီစီအနံမ်ားၾကားမွာ ကားတဝီဝီစီးျပီး ခံစားရျပန္တယ္။ ဒါကို ဒီတစ္ေခါက္ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးေျပလည္ေအာင္အထူးတည္ေဆာက္ထားတဲ႕ လွည္းတန္းခံုးေက်ာ္တံတားေအာက္မွာ ( ၂၅ ) မိနစ္ေစာင္႕ရာက ကြ်န္ေတာ္အိပ္ေပ်ာ္သြားတဲ႕အထိ ကားမမေရြ႕ေတာ႕မွ လက္ေတြ႕ ဆတ္ဆတ္ကေလး သိျမင္လိုက္ရပါတယ္။

လူငယ္ဘဝျပန္ရေအာင္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ဘယ္လုိလုပ္ႏုိင္မလဲ?

ခရီးသြားေနသူ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

“ ငါတုိ႕ကအသက္ၾကီးျပီ။ ဒါမ်ိဳးေတြမလုပ္တတ္ဘူး။ ငါ႕ကေလးေတြလုပ္ေပးလိမ္႕မယ္ ” လို႕ ေျပာတဲ႕ သူငယ္ခ်င္းေဟာင္းေတြဆီကအသံကိုျပန္ၾကားရေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္အေမရိကားေရာက္ခါစက လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ သူ႕ဘဝျဖစ္စဥ္ေျပာျပပံုေလးကို ျပန္အမွတ္ရမိတယ္။

.

မလည္မဝယ္ျဖစ္ေနျပီး ေရာက္ခါစတစ္လႏွစ္လ ဘာမွလုပ္စရာမရွိတဲ႕ကြ်န္ေတာ႕ကို သူက “ သူ႕ရဲ႕လူငယ္ဘဝ ( ၇ ) ႏွစ္ေလာက္ကုိ ျဖဳန္းတီးလိုက္ရျပီ ” လို႕ မဆိုင္းမတြ ေျပာျပတယ္။ ေက်ာင္းသားျပည္ဝင္ခြင္႕နဲ႕ေရာက္လာတဲ႕လူငယ္ေလးဟာ အသိတစ္ေယာက္အိမ္မွာေနထုိင္ရင္း ေက်ာင္းတက္တယ္။ ေက်ာင္းသြားေက်ာင္းျပန္အျပင္ ေက်ာင္းစားရိတ္သက္သာေအာင္ အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္လုပ္တယ္။ ႏွစ္အပိုင္းအျခားတစ္ခုေရာက္လာတဲ႕အခါ ေက်ာင္းနဲ႕အိမ္၊ အိမ္နဲ႕ေက်ာင္းမဟုတ္ေတာ႕ပဲ အလုပ္နဲ႕ေက်ာင္း၊ ေက်ာင္းနဲ႕အလုပ္ျဖစ္လာတယ္။

.

ရႈတ္သြားရင္ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အလုပ္နဲ႕ေက်ာင္းဆုိတာက အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္ျပီးတာနဲ႕ ေက်ာင္းကိုသြားတဲ႕ရထားေပၚမွာ စာက်က္တယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ရင္ အိမ္စာထပ္လုပ္တယ္။ ေက်ာင္းျပီးသြားရင္ အလုပ္ကိုျပန္သြားတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ လမ္းမွာအခ်ိန္ကုန္လာတဲ႕ လူငယ္ေလးဟာ ညဆိုရင္ အသိအိမ္ျပန္မအိပ္ႏုိင္ေတာ႕ပဲ ေက်ာင္းစာသင္ခန္းခုံတန္းေလးေပၚမွာ အိမ္စာလုပ္ရင္း မနက္လင္းေအာင္ ေမွာက္အိပ္ေနလိုက္ေတာ႕တယ္။ ဒါေၾကာင္႕ သူ႕အတြက္ အလုပ္ခြင္နားခ်ိန္ဟာ အိမ္စာလုပ္တဲ႕အခ်ိန္၊ ရထားစီးခ်ိန္ဟာ စာက်က္ခ်ိန္၊ လူမရွိေတာ႕တဲ႕စာသင္ခန္းဟာ သူ႕အိပ္ခန္းျဖစ္လာခဲ႕ပါေတာ႕တယ္။

.

.

ဒီလိုနဲ႕စာသင္ႏွစ္ တစ္ႏွစ္ျပီးတစ္ႏွစ္ျဖတ္သန္းရင္း ျမန္မာႏုိင္ငံမျပန္လို႕မျဖစ္ေတာ႕တဲ႕ ေနာက္ဆံုးႏွစ္လိုမ်ိဳး ေရာက္လာတယ္။ ဒီေတာ႕ တစ္ခုခုကိုသူဆံုးျဖတ္မွျဖစ္ေတာ႕မယ္..။ ျပန္မလား .. ဆက္ေနဖို႕ တစ္စံုတစ္ခုေသာအမႈတြဲကို တည္ေဆာက္ယူမလား .. လမ္းႏွစ္သြယ္မွာ တစ္လမ္းေတာ႕ေရြးရေတာ႕မယ္။ သူဟာ အိုဗာစေတးအျဖစ္ခံျပီး ဒုကၡသည္စာရင္းအသြင္းခံတယ္။ ေရွ႕ေနငွားျပီး တရားရံုးမွာ ေလွ်ာက္ထားတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ သူနဲ႕လက္တြဲမယ္႕ ျမန္မာမိန္းကေလးတစ္ေယာက္ေပၚလာတယ္ .. အခ်ိန္တစ္ခုေရာက္တဲ႕အခ်ိန္မွာ အင္ဂ်င္နီယာနဲ႕ဘြဲ႕ရတယ္။

အထီးက်န္ကမၻာထဲမွာကြ်န္ေတာ႕ကိုထားခဲ႕

ခရီးသြားေနသူ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ဆရာသုခမိန္လိႈင္ က စကၤာပူေရာက္တုန္းစာေပေဟာေျပာပြဲတစ္ခုမွာ “ စကၤာပူမွာေနရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာမေနရဘူး၊ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေနရင္ စကၤာပူမွာမေနရဘူး ” လုိ႕ေဟာခဲ႕တယ္။ ကြ်န္ေတာ႕အေတြ႕အၾကံဳ နဲ႕ ခံစားခ်က္တို႕ကိုေပါင္းစပ္လိုက္ရရင္ “ အေမရိကားေရာက္ရင္ ျမန္မာႏိုင္ငံျပန္ခ်င္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံေရာက္ရင္ အေမရိကားသြားခ်င္ ” လို႕သာ အသြင္ေျပာင္းလိုက္ခ်င္တယ္။ တစ္ခါတစ္ရံလည္း ဘယ္ေနရာက အေပ်ာ္ဆံုးလည္းဆိုတာ ေတြးရင္းေတြးရင္းသာ အေျဖမရတဲ႕ပုစၦာတစ္ပုဒ္လို ျဖစ္ေနပါတယ္။

.

ဖခင္ၾကီးရဲ႕လက္ငုတ္ရင္းအလုပ္ကိုလုပ္ရင္း ကုန္သည္ဘဝကို ကြ်န္ေတာ္တစ္စိုက္မတ္မတ္လုပ္ခဲ႕တယ္။ မိဘစကားကုိ ေျမဝယ္မက်နားေထာင္ရင္း ကြ်န္ေတာ႕ရဲ႕လူငယ္ဘဝေတြကို ဆိုင္လုပ္ငန္းမွာ နစ္ျမဳပ္ခဲ႕တယ္။ ေလာကၾကီးကက်ယ္ျပန္႕ေပမယ္႕ ကြ်န္ေတာ႕ရဲ႕ဆုိင္လုပ္ငန္းနယ္ပယ္ေလးဟာ က်ဥ္းေျမာင္းခဲ႕တယ္။ ဒါတင္ဘယ္ကဦးမလဲ .. ( ၁၇ ) ႏွစ္ဆိုတဲ႕ ကုန္သည္ဘဝက ေမ႕မယ္ဆိုလည္းေမ႕ေလာက္စရာေပမယ္႕ အေနာက္ႏုိင္ငံကိုေခတၱေျခဦးဆန္႕ေနရတဲ႕ကြ်န္ေတာ႕မွာ ဒဏ္ရာမ်ားစြာနဲ႕ မခ်ိတင္ကဲ ခံစားရေနျမဲပါ။

.

.

အေမရိကားမွာ ကုန္သည္လုပ္ဖို႕ခက္ခဲပါတယ္။ ေျပးစရာမရွိေပမယ္႕ ေလ်ာ္စရာရွိမွရမယ္႕ အေမရိကားပါ။ ဆုိလိုတာက အလုပ္တစ္ခုအတြက္ အဘက္ဘက္က ေထာင္႕ေစ႕ေအာင္စီစဥ္ထားပါမွ ေတာ္ကာက်ပါတယ္။ ဒါဆို အြန္လိုင္းကေန ပစၥည္းေရာင္းမလား .. ရပါတယ္။ ဘာေရာင္းေရာင္း တင္ေရာင္းတဲ႕ဝဘ္ဆိုဒ္ကို ( ၁ဝ% ) ခန္႕ ေပးႏုိင္ရင္ အဆင္ေျပပါတယ္။ ဝယ္သူက မၾကိဳက္လုိ႕ သတ္မွတ္ရက္အတြင္း ( ပစၥည္းသစ္ကိုပါကင္ဖြင္႕ျပီးသားျဖစ္ပါေစဦး ) ကိုယ္႕ဆီျပန္ပို႕ျပီး လဲလွယ္လုိ႕ရတယ္ဆုိတာလည္း မေမ႕ပါနဲ႕ဦး..။ ဒါကိုမွကုိယ္က ျပန္လက္မခံရင္ ၾကားကေရာင္းေပးတဲ႕ကုမၸဏီက ကုိယ္႕ဘဏ္ကဒ္ေတြထဲကိုေငြကုိ လက္တစ္ဆံုးျပန္ႏိႈက္ခြင္႕ရွိတဲ႕အတြက္ မလည္ရႈတ္လုပ္လို႕ မျဖစ္တဲ႕အေနအထားမွာ ရွိပါတယ္။

အာလူး ( သို႕မဟုတ္ ) ကယ္တင္ရွင္သီးႏွံ

ခရီးသြားေနသူ - ကုိညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ေအာင္ပန္းျမိဳ႕ဆိုရင္ ေတာင္ေပၚျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕ျဖစ္တာကတစ္ေၾကာင္း၊ ေတာင္ၾကီးျမိ႕အပါအဝင္ဘုရားဖူးကားေတြ ရပ္နားစားေသာက္တဲ႕ နားေနစခန္းေတြဆိုတာ သိၾကပါလိမ္႕မယ္။ ဒါ႕အျပင္ ေဂၚဖီထုပ္၊ ပန္းေဂၚဖီ၊ အာလူး၊ ဂ်င္း၊ လက္ဘက္ေျခာက္ စတဲ႕ေဒသထြက္ကုန္ေတြကို လက္ကားျပန္ျဖန္႕ရာ႒ာနၾကီးတစ္ခုအျဖစ္ စီးပြားေရးဒုိင္ေနရာကေန ရပ္တည္ေနပါတယ္။

.

ဒီျမိဳ႕က လူစည္တဲ႕အျပင္ ေအာက္ဆင္းျပီး ကေလာ၊ ယင္းမာပင္အထိ ဆင္းမလား? ေပြးလွျမိဳ႕ဘက္ဝင္ျပီး သမုိင္းဝင္ေရႊပင္႕ကူပင္းဒယဂူ သြားမလား? ကေလာလမ္းခြဲကေန လိြဳင္ေကာ္ဘက္ သြားမလား ?  အလုပ္ေတြျပီးသြားတဲ႕အခါ အင္းေလးကန္မွာ ဇိမ္ခံဖို႕ ေညာင္ေရႊသြားဖို႕ အေပၚဘက္ထပ္တက္မလား? ေတာင္ၾကီးမေရာက္ခင္ ေအးသာယာစပ်စ္ျခံမွာ သက္တမ္းရွည္ဝိုင္ဝင္ျမည္းျပီး ေဂါက္ကလပ္မွာနားရံုမက မနက္ေနထြက္တာနဲ႕ျမက္ခင္းစိမ္းကိုတန္းျမင္ရတဲ႕ ေဂါက္ကြင္းတည္းခုိခန္းမွာ ဝင္အိပ္မလား? လမ္းအကုန္ၾကံဳတဲ႕ ေအာင္ပန္းျမိဳ႕ေလးပါ..။

.

.

ဒါေပမယ္႕ ေအာင္ပန္းျမိဳ႕ကို အဓိကသီးႏွံေထာက္ပံ႕ေနတဲ႕ “ ေနာင္တရားျမိဳ႕ ” အေၾကာင္းကို စံနမူနာအေနနဲ႕ ေျပာျပခ်င္တယ္။ သူ႕ဆီကေန အာလူးထြက္တယ္၊ လိေမၼာ္ထြက္တယ္၊ ဂ်င္းက ေစ်းျငိမ္ရင္ နည္းတယ္။ လက္ဘက္ေျခာက္ဆိုလည္း အျမဲမျပတ္စိုက္တယ္။ ဒီႏွစ္ဆိုရင္ အာလူးေစ်းက တစ္ပိသာ ( ၈ဝဝ - ၉ဝဝ ) ေက်ာ္ေတာ႕ ကုန္သည္ေတြအတြက္ ကုန္စည္စီးဆင္းမႈမွန္လာရံုမက လယ္စိုက္ေတာင္သူေတြ စိုေျပၾကတယ္။

.

အရင္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ေနာင္တရားျမိဳ႕ရဲ႕စီးပြားေရးဟာ စိမ္းဥေရာင္အျဖဴသီးေတြမွမသီးရင္ စီးပြားမျဖစ္ပါဘ့ူး။ တဲၾကိဳတဲၾကားကေန ဆယ္ဘီးကားၾကီးေတြထြက္ထြက္လာတာ ေနာင္တရား ရဲ႕ ေခ်ာင္ၾကားေတြကပါ။ ဒီေတာ႕ ေဒသစီးပြားေရးက အထူးေဒသအုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ားနဲ႕ မင္းစိုးရာဇာတို႕ရဲ႕ အားျပိဳင္မႈကေန ရုန္းထြက္အသက္ရွင္ရတယ္။ ဒီေတာ႕ ဒီေန႕ အသားဟင္းစားမယ္ .. မနက္ျဖန္ေရေသာက္မယ္ .. ဘယ္ဟာျမဲမယ္လို႕ မဆိုသာဘူး။ ဒီလိုပဲ ရွိတဲ႕သူက မိုးေပၚကက်လာတဲ႕အထုပ္ျဖည္သံုးေပမယ္႕ မရွိတဲ႕သူေတြရဲ႕ဘဝက မလွမပ တသသ..။

ေစ်းပြက္တစ္ခုရဲ႕မာယာ

ခရီးသြားေနသူ - ကုိညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ေရႊျပည္ၾကီးျပန္ေရာက္ေတာ႕ လုပ္ငန္းအတူတူလုပ္ခဲ႕သူမ်ားနဲ႕ စကားေျပာျဖစ္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြရဲ႕စီးပြားေရးက အံ႕မခမ္းၾကီးထြားေနတာ မ်က္စိနဲ႕ျမင္မွ ၾကိတ္မွိတ္ယံုလိုက္ရတယ္။ ရန္ကုန္ကလုပ္ငန္းျဖစ္ပါေစ၊ နယ္မွာေနသူျဖစ္ပါေစ လုပ္ငန္းတည္ရွိရာေနရာေဒသကြာျခားေပမယ္႕ ညည္းညဴတာခ်င္းကေတာ႕ တူေနတယ္ “ အေရာင္းအဝယ္ပါးတယ္ ” တဲ႕..။ ဒါေပမယ္႕ သူတုိ႕ရဲ႕ပိုင္ဆုိင္မႈေတြက ျမည္လို႕ .. ဟီးလို႕ ..။

.

ေမြးရပ္ေျမျပန္ေရာက္ေတာ႕ ပိုျပီးေစ႕ေစ႕ငုံငံုေလ႕လာၾကည္႕တယ္။ ျမိဳ႕လည္ဓမၼာရံုကေန လမ္းေလွ်ာက္ျပီး ညေစ်းတစ္ပတ္ နဲ႕ ျမိဳ႕မေစ်းကို ေကြ႕ကာဝိုက္ကာ ဓါတ္ပံုလိုက္ရိုက္တဲ႕အခါ ျမိဳ႕ေနလူထုဟာ စီးပြားဝမ္းစာတစ္ခုတည္းသာၾကပ္တည္းေနရံုမကပဲ ကားလမ္းေတြေပၚက အၾကပ္အတည္းကိုလည္း ပူပူခါးခါး ခံစားေနရတာပါလား ဆုိတာ မ်က္စိတစ္ဖက္မွိတ္ လက္ခံလိုက္ရတယ္။ တစ္ကယ္ေတာ႕ ကိုယ္လည္း ဘာမွမတတ္ႏုိင္တာပဲေလ။

.

.

ရန္ကုန္မွာက ကားသြားတဲ႕လမ္းေပၚမွာေစ်းဆင္းေရာင္းတာ ကိစၥကတစ္ခုတည္း..။ ေတာင္ၾကီးမွာ ကားသြားတဲ႕လမ္းေပၚကုိ ေစ်းဆိုင္ေတြေဆာက္၊ ျမိဳ႕အလွဆင္ဖို႕ က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္းေနရာေတြကုိ ဆိုင္ကယ္ပါကင္ေတြလုပ္၊ ကားက ရပ္စရာမရွိေတာ႕ လမ္းအလည္မွာရပ္၊ ဒီၾကားထဲ ျမိဳ႕လည္ေခါင္မင္းလမ္းအလယ္တည္႕တည္႕ကေန စတီးပိုက္ေတြနဲ႕ ထက္ျခမ္းခြဲကာလိုက္ေတာ႕ ဘယ္ဘက္လွည္႕လွည္႕ ျငိဖို႕သာျပင္ေနတဲ႕ လည္သူေမာင္းစတမ္း ယာဥ္စည္းကမ္းကို အနီးကပ္ေလ႕လာခြင္႕ရခဲ႕တယ္။