![]() |
| ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး ) |
.
ဒီေန႕ မိတ္ေဆြၾကီးတစ္ေယာက္နဲ႕ေတြ႕ဖုိ႕ခ်ိန္းထားတုန္း
လသာလမ္းအေပၚဘက္ ဘတ္စ္ကားဂိတ္နဲ႕မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္မွာ ဘာရယ္လုိ႕မယ္မယ္ရရမရွိပဲ မတ္တပ္ရပ္ေစာင္႕ေနမိတယ္။
ကားလမ္းကပိတ္ေတာ႕ သူေရာက္ရမယ္႕အခ်ိန္ထက္ေနာက္က်တာ ရန္ကုန္ညေနခင္းမွာ စုတ္ခ်က္ပီျပင္တဲ႕
ပန္းခ်ီအုိတစ္ခ်ပ္လိုပဲ .. အရမ္းအသက္ဝင္တယ္။
.
( ၂၅ ) မိနစ္တိတိရပ္ေစာင္႕ေနရင္း ျဖတ္သြားတဲ႕ကားေတြကိုလုိက္ေရၾကည္႕မိတာ
တကၠစီကားက အစီး ( ၁၂ဝ ) နဲ႕ လိုင္းကား အစီး ( ၇ဝ ) ရွိတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ကားပူး -
Carpool ( စပ္ကား ) စီးတဲ႕တကၠစီ ( ၆ ) စီးပါတယ္။ တကၠစီငွားဖို႕ေစာင္႕ေနတဲ႕ပံုေပါက္ေနတဲ႕ကြ်န္ေတာ႕ကို
ကားအမ်ားစုက ကားငွားမလားလို႕ ရပ္လာေမးၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က High Beam မီးၾကီးထုိးျပီးေမးၾကတယ္။
.
.
ဘတ္စကားတစ္စီးစီမွာ အမ်ားဆံုး လူပါလွ
အေယာက္ ( ၂ဝ ) ေက်ာ္သာသာပဲ ရွိတယ္။
ကားက မ်ား၊ ဆုိဒ္က ၾကီး၊ လမ္းလုထြက္နဲ႕
ကန္ေတာ္မဂၤလာအစပ္က ငါးပြက္တာဆုိတာ ဒါမ်ိဳးေနမွာ..။
တစ္ကယ္တမ္း လူေစ႕စီးမယ္ဆုိရင္ လိုင္းကား
( ၃ ) စီးစာကုိ လူေပါင္းလုိက္လို႕ရတယ္။
ဒါေပမယ္႕ သြားမယ္႕ေနရာမတူလို႕ မွတ္တုိင္မွာဆံုတဲ႕လူအခ်င္းခ်င္းက
ဘယ္ႏႈတ္ဆက္ႏုိင္ပါ႕မလဲ..။
.
သုိ႕ေသာ္လည္း ကြ်န္ေတာ႕စိတ္ထဲမွာ ခရီးသည္ေတြေပါင္းစီးလုိက္လို႕
လိုင္းကား ( ၂ ) စီးစာေခ်ာင္သြားမယ္႕အျဖစ္ရယ္၊ လူမရပဲပတ္ေမာင္းေနတဲ႕ တကၠစီအစီး ( ၁ဝဝ
) ေလာက္ရဲ႕ ဦးတည္ရာမဲ႕ေနတဲ႕ ဘဝဝမ္းစာ ခပ္နာနာကိုသာ ျမင္ေယာင္ေနလာမိတယ္။
















