ေဖ႕စ္ဘြတ္ခ္အသက္ ႏွစ္ရက္နဲ႕တစ္မနက္

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ဒီေဆာင္းပါးကိုေရးဖို႕ အားသြင္းထားတာၾကာျပီ  ေတာ္ေတာ္နဲ႕ မေရးျဖစ္ခဲ႕ဘူး။ ေရးျပီးတိုင္းလည္း အသက္ ေငြ႕ေငြ႕သာရွိတဲ႕ ေဖ႕စ္ဘြတ္ခ္ေပၚက အမ်ားသူငါေရးတဲ႕ Status ေတြရဲ႕သက္တမ္းကိုသိေနေတာ႕ တစ္ျခား အက်ိဳးျပဳစာေတြဘက္ကိုသာ ေရာက္ေရာက္သြားခဲ႕တယ္။ အခုလည္းၾကည္႕ေလ .. စာဖတ္သူက “ ဒီေဆာင္းပါးအရွည္ၾကီးလား ? ” ဆိုျပီး ဖုန္းေအာက္ပိုင္းကို လက္မေလးနဲ႕ဖိျပီး ၾကည္႕ေနတယ္မဟုတ္လား? သိေနပါတယ္ေလ..။

.

တစ္ေလာက ကုန္သည္ဘဝတုန္းက ေက်းဇူးရွိတဲ႕ အစ္ကိုတစ္ေယာက္ကို အလည္ေရာက္လာေတာ႕ ႏွင္းေတာင္လိုက္ပို႕ျဖစ္တယ္။ ကားေမာင္းေနတုန္း သူကေမးတယ္ “ မင္း ဘယ္လို စာေရးျဖစ္သြားတာလဲ ” တဲ႕?

.

( ၂ဝ၁၂ ) ခုႏွစ္မွာ ျမန္မာႏုိင္ငံတစ္ေခါက္ ျပန္တယ္၊ ကိုယ္သိတဲ႕ပညာရွာရာနည္းလမ္းေတြ၊ ေက်ာင္းေတြ ေကာလိပ္အေၾကာင္းေတြ၊ သားသမီးပ်ိဳးေထာင္ပံု ပ်ိဳးေထာင္နည္းေတြ နဲ႕ ေန႕စဥ္ေျပာစကားမတူတဲ႕နယ္ေျမရပ္ေဝးမွာ ေငြထုတ္ထမ္းျပီးသြာတာေတာင္ ဘယ္လုိရုန္းကန္ျပီး ဘဝရပ္တည္ရတယ္ဆိုတာကို ( သိသေလာက္ တတ္သေလာက္ မေတာက္တစ္ေခါက္ ) ေျပာျပဖို႕ကို ဘယ္သူမွ နားမေထာင္ခ်င္ဘူး။ ဘယ္ေမးခြန္းမွေမးမယ္႕သူမရွိဘူး။ သူတုိ႕ရဲ႕သား က နယူးေယာက္က တကၠသိုလ္မွာ ဆရာဝန္လိုင္းတက္ေနတာ ဆုိတာ နဲ႕ ငါ႕သမီးလည္း ေနာက္လ အေမရိကားသြားေတာ႕မွာဆုိတာေတြပဲ နားေထာင္ျပီး ျပန္လာခဲ႕ရတယ္။ ဒါနဲ႕ ဒီဘက္ေျမျပန္ေရာက္ျပီး ေနာက္တစ္ႏွစ္ေလာက္ေနေတာ႕ ကိုယ္သိထားတာေတြကုိ အသိပညာျဖန္႕ေဝဖို႕ စာေရးျပီးေျပာရတာပါပဲ .. လို႕ ရွည္ရွည္ေဝးေဝးရွင္းျပေတာ႕ သူက ေအာ္ .. သိျပီ .. “ ေျပာခ်င္တာကို နားေထာင္မယ္႕သူမရွိလုိ႕ စာေရးဆရာျဖစ္လာတာကိုး ” လို႕ သံုးသပ္သြားပါတယ္။ အမွန္က ကြ်န္ေတာ္က စာေရးဆရာမျဖစ္ေသးပါဘူး။ စာတိုမုတ္စေရးတဲ႕ စာေရးသားသူတစ္ေယာက္သာသာပါလုိ႕ ျပန္ရွင္းျပမိတယ္။

.

.

မွန္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ဟာ အေဟာအေျပာေကာင္းဖို႕ေဝးစြ .. စကားတစ္ခြန္းေတာင္ ေလသံေခ်ာေအာင္ေျပာတတ္သူတစ္ေယာက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ေျပာတဲ႕စကားတစ္ခြန္းတစ္ခြန္းကလည္း “ ကုလား ( ၅ ) ေယာက္ထမ္းလာတာကမွ သူ႕ထက္ေပါ႕ဦးမယ္ ” လို႕ သံုးသပ္သူလည္း ရွိခဲ႕ပါတယ္။ ဒါ႕အျပင္ ကုန္သည္ဘဝက ေငြရွင္ေၾကးရွင္ဆုိေတာ႕ ဆက္ဆံေရးက ပိုဆိုးတယ္။ အေပါက္ကလည္း ၾကမ္းတယ္္။ ေငြလည္းေပးဝယ္ရေသးတယ္ .. ေဟာက္လည္း ေဟာက္ငမ္းေသးတယ္လို႕ ေျပာသူလည္း ရွိသပ..။ ဒါေပမယ္႕ အေရာင္းအဝယ္သမားေပမို႕ ဝယ္သူရဲ႕အလုိလာဘ နဲ႕ ေစ်းကြက္ရဲ႕ရႏုိင္ေျခကို ဘယ္တုန္းကမွ ကြြ်န္ေတာ္မ်က္ေျခအျပတ္မခံခဲ႕ပါဘူး။ ကဲပါေလ .. စာေရးျဖစ္လာရျခင္းဘက္ကို ျပန္သြားရေအာင္..။

မေအးေအးႏွင္း ေမးသျဖင္႕ ေျဖပါသည္

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

မေအးေအးႏွင္း ေမးသည္ ။။။။။။။။။။ သားကို စာစိတ္ဝင္စားေအာင္ ဘယ္လို သင္ျပေပးခဲ့တယ္ဆိုတဲ့ စြမ္းရဲ႕ ငယ္ဘဝ အေၾကာင္းေရာ ေျပာျပပါလား ကိုညီညီ ရွင္႕။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ႕ ကြ်န္မတို႔ သားက ( ၆ ) ႏွစ္အရြယ္ မို႔လို႔ပါ။ ကေလးေတြကို ထိန္းေက်ာင္းေပးတဲ့ ဥပမာေတြကို အမ်ားႀကီးေလ့လာခ်င္ပါတယ္။ ေတာ္တယ္ေနာ္။ နာမည္နဲ႔ လူနဲ႔ တကယ္လိုက္တဲ့ " စြမ္း " ပါလား..။

.

.

ကုိညီညီ ေျဖသည္ ။။။။။။။။။။ ပထမဦးစြာ “ စြမ္း ” ကို ခ်ီးက်ဴးတဲ႕အတြက္ မိဘတစ္ေယာက္ေနရာကေန ၾကည္ႏူးဝမ္းသာျဖစ္ရပါတယ္။ အထူးသျဖင္႕ မေအးေအးႏွင္းတို႕လို ဒီႏိုင္ငံေရာက္ျပီး ကေလးငယ္တစ္ေယာက္နဲ႕ အလုပ္တစ္ဖက္လုပ္ကိုင္ရင္း အေမရိကန္အိပ္မက္ကို ၾကိဳးစားအေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသူအခ်င္းခ်င္း အသိအမွတ္ျပဳေတာ႕ ပိုခံစားရပါတယ္။

.

“ စြမ္း ”  က ဒီႏုိင္ငံေရာက္ေတာ႕ ( ၉ ) ႏွစ္ ရွိေနပါျပီ။ ျမန္မာႏုိင္ငံကေန ( ၃ ) တန္း ေအာင္လာပါတယ္။ ကိုယ္႕အရင္းၾကီးလုိေျပာရမယ္ဆုိရင္ ေက်းဇူးရွိတဲ႕ အစ္မအိမ္မွာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ေနခဲ႕တဲ႕ကာလအတြင္း မ်က္စိေရွ႕ကအရာအားလံုုးဟာ ေယာင္ခ်ာခ်ာပါပဲ။ ဘာလုပ္လို႕ ဘာကုိင္ရမွန္းမသိခ်ိန္တစ္ေလွ်ာက္မွာ ဒစၥေနခ်န္နယ္ ကလာတဲ႕ အဂၤလိပ္ဇာတ္လမ္းတြဲေတြကို ေတာက္ေလွ်ာက္ထုိင္ၾကည္႕ေနတာကေတာ႕ “ စြမ္း ” ရဲ႕ ေသခ်ာတဲ႕တိုးတက္မႈတစ္ခု ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္ခဲ႕တယ္။

.

ဒါ႕အျပင္ ကေလးငယ္ေတြၾကည္႕တဲ႕ ကာတြန္းကား၊ အင္နီေမးရွင္းဇာတ္လမ္းတြဲေတြကို မရွိဘူးဆိုရင္ တစ္ရက္ကုိ ( ၄ ) နာရီေလာက္ ဆက္တုိက္ၾကည္႕တယ္။ တစ္ခါတစ္ခါမ်ားဆို မ်က္စိပ်က္မွာစုိးလို႕ ေလွ်ာ႕ၾကည္႕လို႕ ေျပာရတဲ႕အထိပါပဲ။ သူက လူၾကီးေတြၾကည္႕သလို အေပၚကအရုပ္ျပ ေအာက္က စာတန္းကိုလိုက္ဖတ္သူမဟုတ္ေတာ႕ သူရတဲ႕ အဂၤလိပ္စကားက ဒီေျမမွာေပါက္တဲ႕ “ ဘုိ ” ေတြလို အတိုင္းသား - Pure ျဖစ္သြားတာ ကံေကာင္းတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႕ ယူဆမိပါတယ္။

အျမဲဝဖို႕ေခ်ာင္းေနတဲ႕ခႏၶာကိုယ္

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ထိုင္ဝမ္ႏုိင္ငံကေန အေမရိကားေရာက္လာတဲ႕ ဆရာဝန္တစ္ဦးက ေျပာျပဖူးတယ္။ ေျပာျပတယ္ဆုိတာထက္ ျပီးခဲ႕တဲ႕ႏွစ္က ကြ်န္ေတာ္ သည္းေျခအိတ္ခြဲစိတ္မႈလုပ္ျပီးခါစ မ်က္ႏွာေခ်ာင္က်လာတာကုိ သူက “ ခင္မ်ား ေတာ္ေတာ္ပိန္သြားတယ္ ” လို႕ မွတ္ခ်က္ေပးႏႈတ္ဆက္ရာကေန စကားစမိတာျဖစ္ပါတယ္။ ခြဲစိတ္မႈျပီးလို႕ အိမ္မွာနားေနတဲ႕ကာလမွာ အမ်ိဳးသမီးက လူနာကြ်န္ေတာ႕ကို ေတာ္ေတာ္ဂရုစိုက္ပါတယ္။

.

အစားအေသာက္စားရင္ အဖတ္ေတြ အခဲေတြအစား အရည္ေသာက္ခိုင္းတယ္ .. ၾကက္စြတ္ျပဳတ္ အျမဲပါတယ္။ အသားေတြကို ေသးေသးေလးျဖစ္ေအာင္ ႏႊင္ေကြ်းတယ္။ ပန္းေဂၚဖီစိမ္း - Broccoli ဆို ကတ္ေၾကးနဲ႕ ညွပ္ေကြ်းတယ္။ အမ်ားၾကီးမစားခိုင္းဘူး .. တစ္နာရီျခားတစ္ခါ ေကြ်းတယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာ ႏွစ္နာရီတစ္ခါ စားခုိင္းပါတယ္။

.

.

ဒီလိုနဲ႕ ေမ႕ေဆးကေန နလံထူလာတဲ႕ အဆီခပ္ျပည္႕ျပည္႕ခႏၶာကိုယ္ဟာ ကိုယ္ရည္စစ္လာတယ္။ ေျပာရရင္ေတာ႕ ထပ္တိုးစရာအဆီအစိမ္႕ေတြ ထပ္မျဖည္႕ဆည္းေပးေတာ႕တဲ႕အတြက္ ေဖာင္းေနတာေတြ ပိန္လာတဲ႕သေဘာပါ။ ဒါနဲ႕ တစ္ပတ္ေက်ာ္လာေရာ အလုပ္ျပန္တက္ေတာ႕ ဒီစံနစ္အတုိင္းပဲ စားတယ္ .. ေသာက္တယ္။ ခ်က္ခ်င္းၾကီး လူေကာင္ေသးသြားတဲ႕ ကြ်န္ေတာ႕မ်က္ႏွာပိန္ကိုသတိထားမိသူမ်ားက ေနမေကာင္းဘူးလားလို႕ ေမးၾကတယ္။

.

အဲဒီ ဆရာဝန္ကုိ အက်ိဳးအေၾကာင္းရွင္းျပျပီး “ ကြ်န္ေတာ္က မ်က္ႏွာေခ်ာင္ခ်င္တာမဟုတ္ဘူး။ ဗိုက္က်ခ်င္တာဗ် ” လို႕ ေျပာေတာ႕ သူက “ ဗိုက္က ဝရင္ အရင္ပူတယ္။ ပိန္သြားရင္ ေနာက္ဆံုးမွ က်တယ္ ” လို႕ ျပန္ေျပာတာကို ကြ်န္ေတာ္အေသအခ်ာမွတ္ထားမိတယ္။ဆက္စပ္ျပီးစဥ္းစားတဲ႕အခါ သူေျပာတာနဲ႕ ကြ်န္ေတာ႕လက္ရွိအေျခအေနတို႕က ေသြးထြက္တာထက္မွန္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ သူကလည္း သာမန္လူမွမဟုတ္တာ .. ဆရာဝန္ပဲေလ။

.

ဆရာဝန္ေပမယ္႕ အသက္ၾကီးမွ မိသားစုနဲ႕ အေမရိကားေရာက္လာ၊ သမီးႏွစ္ေယာက္က တကၠသိုလ္တက္၊ ဆရာဝန္လည္း ဆက္မလုပ္ခ်င္၊ ပိုက္ဆံကလည္း မရွာလို႕မျဖစ္၊ ျမန္မာႏုိင္ငံကိုလည္း ျပန္လို႕မရ၊ ဒီမွာလည္း မေနခ်င္ အားလံုးနဲ႕ေထာ္ေလာ္ကန္႕လန္႕မလုပ္ခ်င္လို႕ ဘယ္သူနဲ႕မွ အလာပသလာပ စကားမေျပာ .. ဒါေပမယ္႕ တစ္ခုခုမေျပာလိုက္နဲ႕ အကုန္လံုးကို သူသိတယ္ဆိုတဲ႕ လူေတာ္ၾကီးပါ။ ကဲပါ .. သူ႕အေၾကာင္းအသာထား .. အခုက သူေျပာခဲ႕တဲ႕စကားတစ္ခြန္းေနာက္က ေလွၾကီးနဲ႕အျပည္႕ထည္႕ထားတဲ႕အေတြးေတြအေၾကာင္း ဆက္ရေအာင္..။

ကိုယ္႕ဝန္ကိုယ္ထမ္း ကိုယ္႕လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ေဒါက္တာနႏၵာမာလာဘိဝံသ ရဲ႕ တရားတစ္ပုဒ္ကုိနာယူရင္း ဆရာေတာ္ေဟာၾကားတဲ႕ “ ကိုယ္႕ဝန္ကိုယ္ထမ္း ကိုယ္႕လမ္းကိုယ္ေလွ်ာက္ ” ဆိုတဲ႕ တရားေခါင္းစဥ္ကို ႏွလံုးသြင္းမိတဲ႕အခါ ေတာင္တန္းၾကီးေပၚခရီးႏွင္ေနတဲ႕ သံသရာလူသားရဲ႕ အထုတ္အပို္းေတြကို စတင္ျပီးသတိထားမိလာပါတယ္။ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕ ပရိတ္နိဗၺာန္မစံေတာ္ခင္အထိ အၾကိမ္ၾကိမ္အထပ္ထပ္ေဟာၾကားခဲ႕တဲ႕ “ အပၸမာေဒန သမၺာေဒထ - ျမန္မာလို မေမ႕မေလ်ာ႕သတိႏွင္႕ေနေလာ႕ “ ဆုိတဲ႕ တရားေတာ္လာနဲ႕ဆန္႕က်င္စြာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ဘဝခရီးၾကမ္းေတြကို မႏုိင္ဝန္ေတြထမ္းျပီး ဒံုးစိုင္းႏွင္လာခဲ႕တာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ၾကာေနျပီလဲဆိုတာကို ဇက္ၾကိဳးသတ္ျပီး စဥ္းစားခန္းဝင္မိတယ္။

.

မိမိဘဝလမ္းကို မိမိတို႕လိုတာေတြ ထမ္းပိုးရင္း ကြ်န္ေတာ္လုိ မႏိုင္႕တႏိုင္လွမ္းေလွ်ာက္ခဲ႕သလို ကုိယ္လုိခ်င္တာကိုယူသြားႏိုင္တဲ႕ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ပုဂိၢဳလ္မ်ား -  Dedicated Person ေတြကုိ အထူးခ်ီးက်ဴးမိပါတယ္။ သူတို႕လို လူေတ္ာေတာ္မ်ားမ်ားက စီးပြားမရွာႏိုင္ၾကဘူး။ သူတို႕လုိ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ႏိုင္ငံေရးအထင္ကရအလုပ္ေတြကို မလုပ္ႏုိင္ၾကဘူး။ သူတို႕ကို ဘယ္သူမွမီွေအာင္ ပရဟိတလုပ္ငန္းကို ကုိယ္က်ိဳးစြန္႕မလုပ္ႏုိင္ၾကပါဘူး။

.

.

လူ႕ဘဝသက္တမ္းတိုတိုေလးမွာ ငယ္ဘဝအသက္စသြင္းၾက၊ ၾကီးျပင္းၾက၊ ပညာသင္ၾက၊ ဥစၥာရွာၾက၊ တြန္းၾက တိုက္ၾက နဲ႕ ေတာ္ေတာ႕ကို အသက္ရွဴမဝတဲ႕ျဖစ္ရပ္ေတြ ရွိၾကစျမဲပါ။ ဒါေၾကာင္႕ ျဖတ္ေက်ာ္ေနတဲ႕ဘဝေအာင္ျမင္ေအာင္ ယွဥ္ျပိဳင္လိုက္တုိင္းအႏုိင္ရဖို႕ လူစြမ္းလူရည္ - Personal Capacity ရွိမွ ေလာင္စာအျပည္႕ထည္႕ထားတဲ႕ ယာဥ္ရထားလို မတိမ္းမေစာင္းေမာင္းႏွင္ႏိုင္ပါလိမ္႕မယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႕တစ္ေတြ အမွန္ေျပာၾကမယ္

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ကြ်န္ေတာ္ဒီေျမေပၚမွာျဖတ္သန္းခဲ႕တဲ႕ကာလတစ္ေလွ်ာက္မွာ မၾကာခဏအေမးခံခဲ႕ရတဲ႕ေမးခြန္းက “ ကိုညီ ဒီကုိဘယ္လုိနည္းနဲ႕ေရာက္လာတာလဲ “ ဆုိတာပါပဲ။ တစ္ျခားျမန္မာေတြအတြက္ ခက္ႏုိင္ေကာင္းေပမယ္႕ ကြ်န္ေတာ္အတြက္ ဒီေမးခြန္းကိုေျဖဖုိ႕အခက္အခဲမရွိပါဘူး။ လြန္ခဲ႕တဲ႕ အႏွစ္ အစိတ္ေလာက္က အမ်ိဳးသားရဲ႕မိဘေတြကေခၚလုိ႕ လာေရာက္ခဲ႕တဲ႕ အစ္မက သူ အေမရိကားေရာက္လုိ႕ ဒီႏိုင္ငံသားခံယူျပီး ျပန္ေခၚလုိ႕ ေမာင္ႏွမခ်င္းေခၚတဲ႕အစီအစဥ္ နဲ႕ ေရာက္လာခဲ႕ရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

.

ေျပာင္းေရႊ႕အေျခအေန - Immigrant Status ေတြထဲက အၾကာဆံုး နဲ႕ ႏွစ္အရွည္ၾကာဆုံုးေစာင္႕ရတဲ႕ (F4) အဆင္႕နဲ႕ ေက်းဇူးရွိတဲ႕ အစ္မတို႕ဇနီးေမာင္ႏွံက ကူညီလမ္းျပေခၚယူခဲ႕လို႕ ေျခခ်ခြင္႕ရခဲ႕တာျဖစ္ပါတယ္။ အေသးစိတ္ကို အေမရိကန္အစုိးရဝဘ္ဆိုဒ္ www.state.gov မွာ “ Family Fourth Preference (F4): Brothers and sisters of U.S. citizens, and their spouses and minor children, provided the U.S. citizens are at least 21 years of age “ ဆိုျပီး အက်ယ္တဝင္႕ေရးထားတာကို ေလ႕လာႏုိင္ပါတယ္။

.

.

တစ္ခ်ိဳ႕က ကြ်န္ေတာ္စာေရးတဲ႕အေကာင္႕ကေန ဒါကို ေမးခ်င္တယ္။ သူတုိ႕ေရာ ဘယ္လုိလာေရာက္ႏို္င္မလဲ ဆုိတာ သိခ်င္ၾကတယ္။ ဒီအေၾကာင္းကို ေနာက္ပိုင္းမွသိကြ်မ္းလာရတဲ႕စာဖတ္သူမ်ားကို https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1507631116192023&set=pb.100008354461942.-2207520000.1447039794.&type=3&src=https%3A%2F%2Fscontent.fsnc1-1.fna.fbcdn.net%2Fhphotos-xpa1%2Fv%2Ft1.0-9%2F16809_1507631116192023_1964791009728047228_n.jpg%3Foh%3Da1e5219a297d61078d6c977ca22ed7a8%26oe%3D56F242A5&size=727%2C555 မွာ ျပန္ဖတ္ေစခ်င္ပါတယ္။

စာလည္းသင္ပါ .. P.E လည္းလုပ္ပါ

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

ဒီေန႕ ကြ်န္ေတာ္ ရဲစခန္းေရာက္ခဲ႕တယ္။ ရဲစခန္းဆိုလို႕ ေၾကာက္လန္႕သြားစရာမရွိသလို ကြ်န္ေတာ္လည္း ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး။ ဒီႏုိင္ငံမွာ ရဲက လူေတြကုိကူညီဖို႕ အဓိကဖြဲ႕စည္းထားတာပါ။ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းအတြက္ ဝန္းရံံေပးတဲ႕ အသိုက္အျမံဳတံတိုင္းတစ္ခုဆိုရင္ ပိုမွန္ပါလိမ္႕မယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ပညာေရးအေၾကာင္းေရးရင္  “ စြမ္း ” က ဇာတ္လိုက္ေနရာက ပါေနက်။ အခုလည္း သူ႕ရဲ႕ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈ - Interact လုပ္အားေပးအဖြဲ႕ရဲ႕ အစည္းအေဝးတစ္ခုကိုတက္ဖို႕ ( ၂၈ ) မိနစ္ေမာင္းယူရတဲ႕ မဲလ္ပိတပ္စ္ - Milpitas ျမိဳ႕ ကို ေရာက္ေနတာပါ။ အဲဒီလူငယ္ေတြ႕ဆံုပြဲ - Open District Council Meeting ကုိ မဲလ္ပိတပ္စ္ ရဲစခန္းရဲ႕ ခန္းမ - Community Room ထဲမွာလုပ္တာ .. ကဲ .. မဆန္းဘူးလား..။

.

“ စြမ္း ” က ေက်ာင္းမွာ P.E – Physical Education ကို ဖိဖိစီးစီးလုပ္တယ္။ တစ္ႏွစ္မွာ ရာသီ - Season အရ အားကစားအမ်ိဳးအစားေျပာင္းလဲမႈရွိေပမယ္႕ ႏွစ္စကေန စာသင္ႏွစ္ကုန္းဆံုးတဲ႕အထိ အျမဲပါဝင္ခဲ႕တယ္။ လူက်န္းမာသလို သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ေတြ႕ဆံုခ်ိန္ပိုမ်ားလို႕ သူအင္မတန္ႏွစ္သက္တဲ႕ ေက်ာင္းသင္ခန္းစာလုိ႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ခါမ်ားဆို အေျပးေလ႕က်င္႕ျပီးျပန္လာလုိက္ရင္ အိမ္ေရာက္ေတာ႕ မဟန္ႏုိင္ပဲ ေမာပန္းေနလိုက္တာ။

.

ၾကက္ေတာင္ရိုက္ရာသီဆိုလည္း ဒီအတိုင္းပဲ .. ေက်ာင္းလႊတ္ေတာ႕ သူ႕အေမသြားၾကိဳျပီး အိမ္ျပန္ခဏနား၊ အစားနည္းနည္းစား၊ ျပန္ပို႕..။ ကြ်န္ေတာ္အလုပ္ကျပန္လာမွ သူ႕ကုိတစ္ေခါက္ျပန္သြားၾကိဳ။ အိမ္ျပန္ေရာက္၊ ညစာစား၊ အိမ္စာလုပ္၊ ပေရာဂ်က္လုပ္ နဲ႕ ေနာက္တစ္ရက္မနက္ေစာေစာအလုပ္သြားဖို႕ ကြ်န္ေတာ္အိပ္သြားေပမယ္႕ သူမအိပ္ရေသးဘူး။

.

.

ဒါနဲ႕  ကေလးပင္ပန္းတာကိုမၾကည္႕ရက္တဲ႕ အေမလုပ္တဲ႕သူက အားကစားမလုပ္လို႕ရရင္လည္းမလုပ္နဲ႕ေလ .. နားနားေနေန အိမ္စာလုပ္ဆိုတာကို သူက မရဘူး။ ဒါက ေက်ာင္းသားတုိင္းလုပ္ရမွာ .. ေကာလိပ္တက္တဲ႕အခါ အင္မတန္အေထာက္အကူရတယ္လုိ႕ ျပန္ရွင္းျပတယ္ေလ။ ဒီေန႕ သူ႕ကုိလုိက္ပို႕ရင္း ကားေပၚမွာရွင္းျပသြားတာက ႏုိင္ငံျခားမွာ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္းေက်ာင္းတက္မယ္႕ သားသမီးေတြပါလာမယ္႕ ေျပာင္းေရႊ႕ျမန္မာမိဘေတြအတြက္ အမ်ားၾကီးအက်ိဳးရွိႏုိင္လို႕ ျပန္လည္မွ်ေဝေပးခ်င္ပါတယ္။

လူမ်ိဳးျခားနာမယ္မ်ားနဲ႕အသံထြက္မပီျခင္းအရႈပ္ေတာ္ပံု

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး ).

ကြ်န္ေတာ္ ဒီဘက္ႏုိင္ငံမေရာက္ခင္ကတည္းက ဘုိအစစ္ေတြနဲ႕ အဆက္အသြယ္ရွိခဲ႕တယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ဆီနိတ္တာ ဘရက္အိုဘားမား သမၼတရာထူးအတြက္ အျပင္းအထန္မဲဆြယ္ေနတုန္းကေပါ႕။ မတူတာကိုမွေရြးလုပ္တတ္တဲ႕ အေမရိကန္လူမ်ိဳးေတြ ဟုိးေရွးတစ္ခ်ိန္တုန္းက အလုပ္ၾကမ္းခိုင္းဖို႕ တင္သြင္းလာတဲ႕လူမည္းေသြးပါသူကို ႏုိင္ငံ႕အၾကီးအကဲေျမွာက္မယ္တကဲကဲလုပ္ေနတုန္းက ကြ်န္ေတာ္က သူ႕ကုိ သမၼတျဖစ္မယ္လို႕ ေျပာခဲ႕တယ္။ အမွန္က သူ႕နာမယ္ အိုဘားမား ျဖစ္ေနကတည္းက ၾကိဳက္ေနျပီးသားပါ။ “ O ” မင္း မစြမ္းျဖစ္ေနတဲ႕ “ Burma ” ကုိ ကယ္မယ္႕သူလို႕ နာမည္အရ ကြ်န္ေတာ္က တြက္ထားခဲ႕တာကိုး..။

.

.

ဒါကို အေမရိကားေရာက္ေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕ တစ္သေဘာတည္းရွိတဲ႕ ဘုိ အမ်ိဳးသမီးမန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္နဲ႕ သြားေတြ႕တယ္။ ဒီႏုိ္င္ငံကေက်းဇူးရွိတဲ႕ ကြ်န္ေတာ႕အစ္ကေခၚသြားလို႕ အေမရိကန္ေျမဆီလႊာေပၚနင္းျပီး ပထမဦးဆံုးစကားေျပာျဖစ္တဲ႕ ဘိုမ တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ အိုဘားမားကိုဘယ္ေလာက္ၾကိဳက္တယ္ဆုိတာ ကြ်န္ေတာ္နဲ႕သူနဲ႕  အားရပါးရေျပာၾကတယ္။ ဘယ္ေလာက္ပင္ေလ႕က်င္႕ထားေပမယ္႕ နဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ေျပာရတဲ႕အခါ ကြ်န္ေတာ႕ႏႈတ္ဖ်ားက က်ိဳးပဲ႕တဲ႕အဂၤလိပ္စကားေတြပဲ ထြက္လာခဲ႕ေပမယ္႕ သူက ခ်ီးက်ဴးခဲ႕တယ္။

.

ကြ်န္ေတာ္အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ႕အခါမွာ မန္ေနဂ်ာ ကင္ဘေလ ကို အီးေမးလ္ပို႕ျပီး ေက်းဇူးစကားဆုိခဲ႕တယ္။ ( ၉ ) တန္း ( ၁ဝ ) တန္းက Letter Writing ေရးသလို Dear Madam, လို႕ အစခ်ီျပီးေရးတာေပါ႕ဗ်ာ။ ဒါကုိ သူက အသိအမွတ္ျပဳျပီး ေက်းဇူးတင္တဲ႕အေၾကာင္း အီးေမးလ္ ျပန္လာတယ္။ ကြ်န္ေတာ႕အစ္မကို အဲဒီအီးေမးလ္ ျပေတာ႕ လူၾကီးျဖစ္ေပမယ္႕ စာေရးတဲ႕အခါ Madam လို႕ မသံုးရဘူးလို႕ အစ္မက သင္ေပးပါတယ္။ ဒါဆုိရင္ ကင္ဘေလ ကို စာထဲဘယ္လုိထည္႕ေရးရမလဲဆုိေတာ႕ ကင္ဘေလ လို႕ နာမယ္တပ္ရမယ္လုိ႕ ေျပာတယ္။ ေအာ္ .. ဒါဆို လူခ်င္းေတြ႕ရင္ေရာဆုိေတာ႕ ကင္ဘေလ လို႕ပဲ ေခၚတယ္ တဲ႕..။ “ ဒါဆုိရိုင္းသြားမွာေပါ႕ ” လို႕ ကြ်န္ေတာ္က ေစာတကတက္ေတာ႕ ဒီမွာ နာမည္ကုိအဖ်ားဆြတ္ေခၚမွ ရင္းႏွီးတယ္တဲ႕။ အျပင္မွာလူခ်င္းေတြ႕ရင္ Kimberly ကုိ “ ခင္းဘေလ ” လို႕ ေခၚမွ အသံထြက္မွန္မယ္ဆုိတာကို ေနာက္ပိုင္းမွ သိလာခဲ႕တယ္။

.

.

ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ အစ္မအိမ္ေရာက္ခါစက “ စြမ္း ” နဲ႕ သက္တူရြယ္တူ “ စင္းဒီ - Cindy  “ ဆုိတဲ႕ ျမန္မာမေလးတစ္ေယာက္လာလည္တယ္။ ဒီႏိုင္ငံကတူမေလးရဲ႕ေက်ာင္းေနဘက္ မာ႕ခ္ - Mark ဆိုတဲ႕ေကာင္ေလးကို သူ႕ထက္ ( ၁ဝ ) ႏွစ္ေလာက္ငယ္တဲ႕ စင္းဒီက ပိုင္စုိးပုိင္နင္း “ မာ႕ခ္ ” လို႕ တစ္လံုးထဲေခၚတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ၾကားေတာ႕ ရင္႕သီးလိုက္တာ .. ဆုိျပီး စိတ္ထဲမွာ ေတာ္ေတာ္နဲ႕ဘဝင္မက်ႏုိင္ဘူး။

မြန္းတည္႕ပင္အို ရဲ႕ ေနညိဳညိဳအေတြး

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ကြ်န္ေတာ္မၾကာခဏ အိုၾကည္႕မိတယ္။ ကြ်န္ေတာ႕ကိုေမြးဖြားေပးခဲ႕တဲ႕ ေက်းဇူးရွင္အေမလိုေရာ၊ ကုန္းရုန္းရွာေဖြပညာသင္ေပးခဲ႕တဲ႕ ေက်းဇူးရွင္အေဖ႕လုိေရာ၊ သူတို႕လုိ ဘယ္လိုအိုရမလဲဆိုတာကို အေျဖမရႏုိင္ေသးဘူး။ ဒါေတာင္ ကြ်န္ေတာ႕အသက္က ေသမယ္ဆိုရင္ သတင္းစာထဲမွာပါတဲ႕ေၾကာ္ျငာေတြထက္ အနည္းငယ္ေစာေသးတယ္။ ေနမယ္ဆုိရင္ေတာ႕ လမ္းထိပ္နား၊ အိမ္ေဘးနား၊ စတိုးဆိုင္နားက လူၾကီးေတြအသက္ရဲ႕တစ္ဝက္ေလာက္ေတာ႕ ေရာက္ေနျပီလို႕ေျပာႏုိင္ျပီေပါ႕။

.

.

ကြ်န္ေတာ႕အေဖက ငယ္ငယ္တုန္းကလူေခ်ာဗ်..။ မၾကာခဏမွတ္မိတာတစ္ခုက အေဖဟာ အေမ႕ကိုပိုးပန္းတုန္းက “ မင္း ငါ႕ကုိယူႏုိင္မလား ? ” လို႕ မာမာထန္ထန္ ခ်စ္ေရးဆိုခဲ႕တာကိုပဲ ရယ္သြမ္းျပီး ေျပာျပတတ္တယ္။ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည္႕ေတာ႕ အေမ႕ကိုရေအာင္ယူခဲ႕တဲ႕အေဖရဲ႕ရည္းစားစကားမွာ “ ခ်စ္တယ္ ” ဆုိတာ တစ္လံုးမွ မပါခဲ႕ဘူး။ ဒီလိုခ်စ္ခြင္႕ပန္ .. အဲ .. အတူေနခြင္႕ေတာင္း ခဲ႕တုန္းက သူတို႕ ဒီလို သားသမီးေတြေမြးျပီး ဒီလိုအိုမင္းမစြမ္းနဲ႕ ဘဝကုန္ရမယ္ဆိုတာ ေတြးမိခဲ႕ဟန္မတူဘူး။

.

တစ္ကယ္ေတာ႕ အေမ႕႔ဟန္ပန္ေလးကမွ ရွက္ခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနျပီး ခ်စ္စရာေလး ခင္ဗ်..။ အေဖက သူ႕ကုိ ဒီလိုေျပာေတာ႕ “ ဝူးဝါ နား သြားေျပာ ” လုိ႕ ေျပာတယ္။ ဒါက ငယ္ငယ္က အဖြားကုိေလးစားတဲ႕ အေမ႕ရဲ႕ရွက္ျပံဳးျငင္းတံု႕ေလးခ်ိဳးေလးေပါ႕။ ဒါေပမယ္႕ အေမဟာ အေဖ႕ကိုျငင္းလုိက္လို႕လား..။ ဟင္႕အင္း ဆုိတဲ႕စာလံုး မပါဘူး။ ဝူးဝါ ဆုိတာ တရုတ္ဘာသာနဲ႕ အေမ ကိုေခၚတာ။ အဲဒီတုန္းက မင္းသမီးလို ေခ်ာေမာလွပတဲ႕အေမလည္း အခုလို အိုမင္းဇရာ ရဲ႕ ပ်ိဳျခင္းမယ္႕ကမၻာ ကုို ေက်ာ္ျဖတ္ရမယ္ဆုိတာ စဥ္းစားမိခဲ႕ဟန္မတူဘူးေလ..။

.

.

လူေတြ၊ သတၱဝါေတြ၊ ရုပ္ေတြ၊ နာမ္ေတြ၊ သက္ရွိမွန္သမွ်ေတြဟာ အခ်ိန္နဲ႕အမွ် ပ်က္စီးေနၾကတယ္လုိ႕ ရွင္ေတာ္ျမတ္ဗုဒၶ ေဟာၾကားခဲ႕တယ္။ ဒါေပမယ္႕ ကြ်န္ေ္တာ္က တရားေတာ္နဲ႕ဆန္႕က်င္ျပီး ငယ္ငယ္တုန္းက ျဖဴျဖဴသန္႕သန္႕နဲ႕ လူေခ်ာတစ္ေယာက္ဗ်..။ ဟုတ္မဟုတ္ သိခ်င္ရင္ ကြ်န္ေတာ႕ကိုသေဘာက်ခဲ႕တဲ႕ ေကာင္မေလးေတြကိုေမးၾကည္႕ရင္ အေျဖေပၚပါလိမ္႕မယ္။ ပိုတယ္မထင္နဲ႕ တကယ္ေျပာတာ။ အား .. ေဘးကေန ဗိုက္ေခါက္ဆြဲတယ္ .. သူေခ်ာတယ္ဆိုတာလည္း ေရးမွာပါ မိန္းမရဲ႕..။  ဒါေပမယ္႕ဗ်ာ .. ကြ်န္ေတာ္အခုလို မိသားစုၾကီး ( အေဖနဲ႕အေမတုိ႕ရဲ႕မိသားစု ) နဲ႕ ေဝးျပီး နယ္ေဝးေျမျခားကိုေရာက္ရမယ္လို႕ မေတြးထင္ထားခဲ႕ရိုးအမွန္ပါ။

အတုယူႏုိင္စရာ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ၏ ကူသန္းေရာင္းဝယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနအေၾကာင္း

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ဒီမိုကေရစီေခတ္ဦးမွာ စံနစ္နဲ႕အုပ္ခ်ဳပ္သူေတြဘယ္လုိေျပာင္းေျပာင္း ခုိင္ခိုင္ျမဲျမဲရွိေနရရံုမက တုိင္းျပည္အတြက္အမာခံအလုပ္လုပ္ေပးမယ္႕ဝန္ၾကီး႒ာနေတြလိုအပ္ပါတယ္။ ဒီထဲမွာ လူေျပာအမ်ားဆံုးနဲ႕ ျပည္သူေတြဒုကၡအေရာက္ဆံုးက ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္းကိုလွမ္းၾကည္႕လိုက္ရင္ က်န္းမာေရးဝန္ၾကီး႒ာန နဲ႕ ပညာေရးဝန္ၾကီး႒ာနတုိ႕ရဲ႕အားနည္းခ်က္ေတြက ေအာက္ေျခလူထုကိုအလႈပ္ခတ္ဆုံးျဖစ္သလုိ အမွားမလုပ္လိုက္နဲ႕ တစ္ခုခုဆုိ လူမႈကြန္ယက္ေတြမွာ အတိမ္းအေစာင္းမခံတဲ႕ အေၾကာင္းအရာေတြအျဖစ္ ျမင္လာရပါတယ္။

.

ဒါေပမယ္႕ အခုအခ်ိန္မွာ ႏိုင္ငံတကာ နဲ႕ ႏုိင္ငံအတြင္း ျပည္သူေတြၾကား လူထုရဲ႕စားဝတ္ေနေရးေျပလည္မႈကို ဦးေဆာင္ေမာင္းရြက္ထမ္းတင္ေပးေနတဲ႕ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရးအလုပ္အေၾကာင္းကို ထဲထဲဝင္ဝင္ေလ႕လာၾကည္႕ဖို႕ အေရးၾကီးတဲ႕အခ်ိန္ကိုေရာက္လာေနပါျပီ။ ဒီေနရာမွာ သာမန္ျပည္သူေတြအတြက္ မ်က္စိဖြင္႕ နားပြင္႕ေစဖုိ႕ ဖတ္စရာ နဲ႕ ေလ႕လာစရာေနရာေတြနဲ႕ လမ္းညႊန္ခ်က္ေတြကို သိဖို႕ပိုမိုလိုအပ္တာကို သတိျပဳလာမိတဲ႕အခါ အေမရိကန္ႏုိင္ငံရဲ႕ဝန္ၾကီး႒ာန  - Department ေတြထဲက ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရးဝန္ၾကီး႒ာနအေၾကာင္းကို ေဖာက္သည္ခ်လိုပါတယ္။ ( အေခၚအေဝၚေတြကို အမ်ားဗဟုသုတရေစရန္အလို႕ငွာ အဂၤလိပ္လိုသာ အေလးေပးေရးသားသြားမွာျဖစ္ေၾကာင္း ၾကိဳတင္အသိေပးအပ္ပါတယ္ )

ထမင္းစားျပီးရင္ေရတစ္ခြက္တိုက္လိုက္ပါ

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ကေလးငယ္ေတြဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက သူဘာလုပ္ခ်င္တယ္ဆုိတာ မသိၾကပါဘူး။ ဒါေၾကာင္႕ သူတုိ႕ကုိ ၾကီးျပင္းလာေအာင္ပ်ိဳးေထာင္ျပဳစုလာတဲ႕ မိသားစုလုပ္ငန္းေပၚမူတည္ျပီး ဆရာဝန္သားသမီးေတြက နားၾကပ္နဲ႕ေဆာ႕ရင္း ဆရာဝန္ျဖစ္ခ်င္တယ္လုိ႕ေျပာမယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က်ျပန္ေတာ႕ ဝက္အူလွည္႕ေလးေတြကိုင္ျပီး အင္ဂ်င္နီယာျဖစ္ခ်င္တယ္လုိ႕ေျပာမယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕စီးပြားေရးသမားေတြရဲ႕ သားသမီးေတြက ဂဏန္းတြက္စက္ကုိင္ျပီးတြက္ခ်က္တမ္းကစားေနတဲ႕ သားသမီးကို သူေ႒းျဖစ္ေတာ႕မွာပဲဆုိျပီး ဝမ္းသာၾကတယ္။

.

.

ကေလးေတြရဲ႕ႏႈတ္ဖ်ားကေန “ သမီးက ” ၊ “ သားသားက ” ဘာျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုတာ ေျပာထြက္လာႏိုင္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ေပးဖို႕ လူၾကီးေတြက လမ္းေက်ာင္းေပးရပါမယ္။ အဲဒီနိဒါန္းစကားခ်ီးကို မထစ္မေငါ႕ေျပာလာတဲ႕ေနာက္ ကေလးေတြရဲ႕ပကတိစိတ္ထဲမွာ ဖခင္လိုျဖစ္ခ်င္သလား ? မိခင္လိျုဖစ္ခ်င္သလား ? ဒါမွမဟုတ္ သူတို႕ၾကည္႕ေနတဲ႕ကာတြန္းကားထဲက ပါဝါရိန္းဂ်ားလို ျဖစ္ခ်င္သလား ? စတဲ႕ ဦးတည္ရာတစ္ခုခုရဖို႕ ဦးေႏွာက္ကုိဖြင္႕ေပးဖို႕ လိုအပ္ပါတယ္။

.

မိဘအလုပ္အကိုင္က ကားစပယ္ရာျဖစ္ပါေစ .. ကုမၸဏီတစ္ခုရဲ႕အမႈေဆာင္အရာရွိျဖစ္ပါေစ .. ကေလးငယ္ရဲ႕ရင္ထဲကျဖစ္ခ်င္စိတ္ကို ေပးေျပာသင္႕ပါတယ္။ ဒီကေနမွ သူတုိ႕ဘဝရဲ႕ယံုၾကည္မႈရွိလာေအာင္ မိဘအုပ္ထိန္းသူေတြက လက္ရွိဘဝက ေအာင္ျမင္သူမ်ား နဲ႕ က်ရွံဴးသူမ်ားကို သာဓကအေနနဲ႕ထုတ္ျပရင္း သင္ၾကားေပးႏိုင္ပါမယ္။ ဒီပံုရိပ္ေတြဟာ အခ်ိန္တန္ရင္ သူတို႕ဘဝျဖစ္လာလိမ္႕မယ္။ ဒီတဒဂၤကေတြဟာ သူတို႕ရဲ႕မွတ္ပံုတင္ျဖစ္သလို သူတို႕ရဲ႕အရိပ္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါဟာ ဘဝကားကုိေမာင္းႏွင္မယ္႕ ယာဥ္ေမာင္းလိုင္စင္တစ္ခုလို႕လည္း ယူဆႏိုင္ပါတယ္။ အေၾကာင္းရင္းကေတာ႕ ကေလးငယ္ဟာ “ သူၾကီးလာရင္ .. ဘာျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ ” ဆိုတဲ႕ရည္မွန္းခ်က္ကိုေရာက္ေအာင္သြားရန္ ဆႏၵျဖစ္ေပၚလာေစဖို႕ ေမာင္းႏွင္ေပးမယ္႕ ယႏၱရားေတြ ျဖစ္လို႕ပါ။

သူ႕ေနရာနဲ႕သူ႕ေစ်းနဲ႕

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး ) 

. 

ဒီဘက္ႏုိင္ငံကိုေရာက္စတုန္းက မျဖစ္မေနလုပ္မိတဲ႕အလုပ္ ( ၂ ) ခု ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ႕ အိမ္ရွင္ေတြဘယ္သြားသြား ကားနဲ႕တစ္ေကာက္ေကာက္လုိက္တာ နဲ႕ စတိုးဆိုင္ေတြကိုလုိက္ေငးတာပါပဲ။ အပိုဆုအေနနဲ႕ ကုန္ပစၥည္းတစ္ခုေကာက္ကိုင္လိုက္ရင္ “ ဟင္း .. ေစ်းၾကီးလိုက္တာ .. ဒါမ်ိဳး ရန္ကုန္မွာဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ” ဆိုတာက အက်င္႕ပါေနခဲ႕တယ္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ေနရာသစ္၊ နယ္ေျမသစ္၊ ကားလမ္းနဲ႕ကားေတြကအသစ္ နဲ႕ ေနာက္ဆံုး ေစ်းဆုိင္မွာ ကုန္ပစၥည္းဝယ္တာကအစ အားလံုးအသစ္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ဒါကို အကြ်မ္းတဝင္ျဖစ္ဖို႕ လိုက္လံေလ႕လာရမယ္ မဟုတ္ပါလား? 

. 

. 

ေက်းဇူးရွိတဲ႕အစ္မေခၚသြားတဲ႕ မီးဖိုေခ်ာင္သံုးပစၥည္းေတြဝယ္တဲ႕အခါ ေပ်ာ္ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ စိတ္လည္းညစ္ရတယ္။ ျမန္မာႏုိင္ငံကေန ကိုယ္႕မရွိမဲ႕ရွိမဲ႕ က်ပ္ေငြကို ေဒၚလာေစ်း ( ၁၃ဝဝ ) နဲ႕ လဲခဲ႕ရသူဆိုေတာ႕  အစ္မဘာဝယ္ဝယ္ေစ်းၾကီးတယ္လို႕ပဲ ထင္ေနမိတယ္။ စဥ္းစားၾကည္႕ေတာ႕လည္း ေစ်းတစ္ခါဝယ္ ေဒၚလာ ( ၃ဝ ) ဆိုတာ နည္းမွမနည္းပဲ။ ျမန္မာေငြ ( ၄ဝဝဝဝ ) ရွိတယ္ေလ။ ျပီးေတာ႕ တစ္ခါေစ်းသံုးသြားရင္ အနည္းဆံုးကြ်တ္ကြ်တ္အိတ္ ( ၆ ) ဆြဲစာေလာက္ရွိတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္လာရင္ ေရခဲေသတၱာထဲကို အစီအစဥ္တက်ထည္႕ရေသးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ျမန္မာႏုိင္ငံကလုိ မနက္တိုင္းဟင္းစားသြားဝယ္လို႕ မရဘူးလားလို႕ေမးေတာ႕ " ငါက နင္တုိ႕လို မအားဘူး " ဆုိျပီး အပိုအဆူခံရတာကို အမွတ္ရမိေသးတယ္။ 

. 

အခုဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕မိသားစု မၾကံဳဖူးတဲ႕အေတြ႕အၾကံဳဆိုတာ ရာခုိင္ႏႈန္းနည္းနည္းပဲက်န္လာေတာ႕တဲ႕အခါ အစ္မစကားကမွန္ေနတာကို ကုိယ္ခ်င္းစာမိတယ္။ တစ္ဆက္တည္း အသစ္ေရာက္လာသူ ေဆြမ်ိဳးအေယာက္ ( ၂ဝ ) ေက်ာ္ကို ေျမေတာင္ေျမွာက္ ေပါင္းသင္ပ်ိဳးေထာင္ေပးႏုိင္တဲ႕ အစ္မတုိ႕လင္မယားလိုသာဆို ကြ်န္ေတာ္တုိ႕ေတာ႕ တတ္ႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုျပီး လိုက္မေျပာျပေပမယ္႕ စိတ္ထဲက ၾကိတ္ျပီး ေက်းဇူးတင္ေနရဆဲပါ။ 

. 

. 

ဟုတ္ပါတယ္ .. တစ္ပတ္ ( ၅ ) ရက္၊ တစ္ရက္ ( ၈ ) နာရီလုပ္၊ အိမ္မႈကိစၥ၊ သားသမီးေက်ာင္းကိစၥ၊ ရံုးကိစၥ၊ ဘဏ္ကိစၥ၊ ကားကိစၥအျပင္ အိမ္သန္႕ရွင္းေရး၊ စားဖို႕၊ ေသာက္ဖို႕ အားလံုးကိုစီမံခန္႕ခြဲရတဲ႕ အေမရိကားေရာက္ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးေတြဆုိတာ ကိုယ္တိုင္မန္ေနဂ်ာ၊ ကိုယ္တိုင္စားပြဲထုိး၊ ကိုယ္တုိင္ကားသမားဘဝ တစ္ပင္တိုင္တစ္ကိုယ္ေတာ္ကရတဲ႕ဇာတ္ပြဲတစ္ခုလိုပါပဲ။ ဒါေၾကာင္႕ ရံုးပိတ္တဲ႕ စေန၊ တနဂၤေႏြက်ရင္ တစ္ပတ္စာ ဟင္းစားဝယ္တာ အဟုတ္သ႑န္ထဲက သရုပ္မွန္ပါပဲဗ်ာ..။ 

. 

တစ္ခ်ိဳ႕ဟာေတြက ဝယ္ရတာပိုဆိုးတယ္။ ႏြားႏို႕ေလးတစ္ပံုးဝယ္ဖို႕ ေမာင္းလိုက္ရတဲ႕ကား၊ ရွာလိုက္ရတဲ႕ပါကင္၊ ေငြရွင္းဖို႕ေစာင္႕လုိက္ရတဲ႕လူတန္းရွည္ တို႕နဲ႕တင္မကေသးဘူး .. ကိုယ္အျပင္ထြက္ေစ်းဝယ္ရင္ အိမ္ကမိသားစုက ကားထဲမွာေစာင္႕ရင္းတန္းလန္းနဲ႕ တစ္ခုခုဆုိ အၾကာၾကီးကုန္လိုက္တဲ႕အခ်ိန္ေတြဆိုတာ ..။ 

ရန္ကုန္ေလဆိပ္မွ တိတ္တဆိတ္ထြက္ခြာ

ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုညီညီ ( ေတာင္ၾကီး )

.

ရန္ကုန္ေလဆိပ္ကို ျပန္ေရာက္တာဒီတစ္ေခါက္မွာ ရွားရွားပါးပါး ရာသီဥတုက အေအးလိႈင္းျဖတ္တာနဲ႕ၾကံဳတယ္လုိ႕ ေျပာရလိမ္႕မယ္။ ျမိဳ႕ေနလူထုေတြကိုၾကည္႕လိုက္ေတာ႕ သူတုိ႕ကုိယ္ေပၚမွာဝတ္ထားတဲ႕ လက္ရွည္အက်ီၤေလာက္ သူတုိ႕ရဲ႕စိတ္ေတြမရွည္ၾကတာကိုေတာ႕ အထူးသတိထားမိတယ္။ မဂၤလာဒံုကိုခ်ည္းကပ္လာရင္း နိမ္႕နိမ္႕ကေလးပ်ံလာတဲ႕ေလယာဥ္ဟာ ေျပးလမ္းကတၱရာရဲ႕ငိုညည္းသံနဲ႕အတူ ကြ်န္ေတာ႕ရဲ႕ပူေနတဲ႕စိတ္အစဥ္ကို ဒံုးဒံုးခ်ေစႏုိင္ခဲ႕ပါတယ္။

.

ေလယာဥ္ေပၚက အထုတ္ဆြဲလာတဲ႕ကြ်န္ေတာ႕ကုိ အမ်ိဳးသမီးဝန္ထမ္းငယ္ေလးက ဆက္သြားရမယ္႕လမ္းကိုျပေပးပါတယ္။ ဘီးမပါတဲ႕ လက္ဆြဲကယ္ရီကုိဆြဲ၊ ေက်ာပိုးအိတ္ကုိ အေရွ႕ရင္ဘတ္နဲ႕ကပ္လ်က္လြယ္လို႕ စက္ေလွခါးကေနဆင္းခဲ႕တယ္။ ေလယာဥ္ေပၚကေပးလိုက္တဲ႕ အခြန္ေၾကျငာစာရြက္မွာ အခ်က္အလက္လိုေနတဲ႕ကြ်န္ေတာ္ဟာ “ စံုစမ္းရန္ ”  ေကာင္တာမွာ ေဘာပင္ေလးျပီး ျပည္႕စံုေအာင္ျဖည္႕လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ႕ ခပ္လွမ္းလွမ္းက လူေတြတန္းစီေနတဲ႕ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးေကာင္တာေတြဆီ ဆက္ထြက္ခဲ႕ပါတယ္။

.

.

ခဏေလးမတ္တပ္ရပ္စီ၊ ေဘးဘီကလူေတြကိုၾကည္႕၊ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုေလ႕လာ၊ ေလဆိပ္ကအင္တာနက္ကုိ ဖုန္းထဲကဝိုင္ဖိုင္ကြန္ယက္မွာလိုက္ရွာ၊ အုပ္စုလိုက္ခရီးသြားကုမၸဏီေတြရဲ႕ေခါင္းေဆာင္ေတြရဲ႕စကားသံကုိနားစြင္႕ လုပ္ေနရင္းနဲ႕ ကြ်န္ေတာ႕အလွည္႕ေရာက္လာပါတယ္။ ေကာင္တာေရွ႕ကုိေရာက္တဲ႕အခါ ျမန္မာႏုိင္ငံကူးလက္မွတ္ကိုင္ထားတဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံသားမို႕လို႕ ကြ်န္ေတာ္တန္းစီတဲ႕ေနရာမွားေနတယ္လို႕  ေျပာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ ႏိုင္ငံသားသီးသန္႕စစ္ေဆးတဲ႕ေကာင္တာရဲ႕ငါးမ်က္လံုးကင္မရာေရွ႕မွာဝင္ရပ္လိုက္ေတာ႕ ကြ်န္ေတာ႕ကိုလာၾကိဳေနသူေတြကို အသင္႕ေတြ႕ရပါတယ္။

.

ကယ္ရီအထုတ္ေတြစက္ထဲျဖတ္ေတာ႕ လူကတစ္ေယာက္တည္းနဲ႕ပစၥည္းေတြကမ်ားလိုက္တာလို႕ X Ray စက္ကိုင္သမားက ေျပာပါတယ္။ ဒါနဲ႕ အေကာက္ခြန္အရာရွိေတြေရွ႕မွာ ဖြင္႕ေဖာက္ျပဖို႕ လွည္းကိုေရႊ႕သြားခုိင္းတယ္။ ပထမတစ္ထုတ္ကုိေဖာက္လိုက္ေတာ႕ အားေဆးေတြပါလို႕ ရွာရွာေဖြေဖြေမးခြန္းေတြ အေမးခံရတယ္။ “ အစ္ကုိတုိ႕ကလည္းဗ်ာ .. ျမန္မာႏုိင္ငံမျပန္တာၾကာလုိ႕ လက္ေဆာင္ေပးဖို႕ ဒီေလာက္ေတာ႕ ပါမွာေပါ႕ ” လို႕ ေျပာလိုက္ေတာ႕ သူတုိ႕ဘက္ကေလွ်ာ႕သြားပါတယ္။ သူ႕ရဲ႕အထက္လူၾကီးထပ္ေရာက္လာျပီး အၾကမ္းဖ်ဥ္းေမးျမန္းျပီး အေကာက္ခြန္ေကာင္တာကေန ထြက္ခြာလာႏိုင္ခဲ႕ပါျပီ။